ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩٣ - تفسير

(هر كجا مشركين را پيدا كرديد آنها را بقتل برسانيد) ولى عطا معتقد است كه نسخ نشده و جنگ در آن ماه‌ها مطلقا بحرمت خود باقى است.

و عقيده ما (شيعه) اينست كه كسانى كه براى ماههاى حرام و مسجد الحرام احترامى قائلند و در آنها آغاز به جنگ نمى‌كنند حرمت جنگ در آنها بحال خود باقى است و اينكه خداوند جنگ با اهل مكه را در سال «فتح» مكه براى پيغمبر اسلام ٦ مباح و جايز نمود جنبه استثنايى داشته چنان كه آن حضرت فرمود خداوند در اين ساعت جنگ را حلال نموده و بعد از من تا روز قيامت براى احدى جايز نيست ولى هر كس كه براى مسجد الحرام و ماههاى حرام، احترامى قائل نباشد تحريم در حق او نسخ شده و هر وقتى كه باشد جنگ با او جايز است.

(وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَكُمْ ...)- اى مسلمانان پيوسته اهل مكه با شما نبرد و مقابله خواهند كرد.

(حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ ...)- تا اينكه شما را از دين اسلام برگردانده و بارتداد (و كفر) وادار كنند.(إِنِ اسْتَطاعُوا) اگر قدرت بر آن پيدا نمودند.

(وَ مَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ ...)- كسى كه از شما از دين خود برگردد اين جمله تهديد و ترساندن از ارتداد و عواقب آن مانند سزاوار عذاب شدن است‌( فَيَمُتْ وَ هُوَ كافِرٌ ...)- چنين كسى كه در حال كفر بميرد( فَأُولئِكَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ ...)- اينان اعمالشان در دنيا و آخرت باطل گشته است چون بر خلاف دستور خداوند قرار گرفته در حكم عدم ميباشد زيرا «احباط عمل» و «ابطال» آن است كه بر خلاف دستور واقع شود كه مستحق ثواب و پاداش نيست.

و معناى «احباطه» اين نيست كه آنان مستحق پاداش ميشوند ولى پاداش آن از بين ميرود زيرا دليلى كه در دست داريم اين نوع از احباط نادرست و غير جايز ميباشد.

(وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ...)- و آنان هميشه دوزخ خواهند بود.