ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣١٧ - داستان

و بعضى گفته‌اند: معناى آن «اخلاص» است.

(فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ ...)- براى او پاداش كردارش نزد خدا ثابت است.

(وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ...)- و بيم و غصه‌اى براى آنها نيست- در آخرت.

و اين معنا بنا بر عقيده كسى كه ميگويد: براى اهل بهشت هيچگونه بيم و ناراحتى وجود ندارد كاملا روشن و آشكار است، و اما كسى كه اعتماد دارد برخى از اهل بهشت اول بيم دارند و سپس ايمن ميشوند اين جمله را چنين تفسير ميكند: آنان بيم و هراسى از پاداش اعمال خود ندارند زيرا اطمينان دارند كه جزاء كردار آنها فوت نخواهد شد

. [سوره البقرة (٢): آيه ١١٣]

(وَ قالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصارى‌ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ وَ قالَتِ النَّصارى‌ لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ وَ هُمْ يَتْلُونَ الْكِتابَ كَذلِكَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ (١١٣))

[ترجمه‌]

و يهود گفتند: نصارى بر چيزى استوار نيستند- دين ندارند، و نصارى گفتند: يهود بر چيزى استوار نيستند در حالى كه همه تلاوت كتاب ميكنند اين چنين گفتند نادانان مانند گفتار ايشان- يهود و نصارى- پس خداوند حكم ميكند ميان ايشان در روز قيامت در آنچه اختلاف دارند

داستان‌

ابن عباس ميگويد: هنگامى كه هيئت نصاراى نجران وارد بر پيامبر خدا شدند در همان هنگام دانشمندان يهود نيز وارد شدند و ميان آنها در حضور پيامبر كشمكش و نزاع برخاست، رافع بن حرملة- كه يكى از يهود بود- گفت شما چيزى نيستيد و پيامبرى عيسى و كتاب انجيل را انكار نمود، سپس يكى از نصارى گفت: يهود چيزى نيستند و پيامبرى موسى و كتاب تورات را انكار كرد، و خداوند اين آيه را نازل فرمود.