ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٥٤ - تفسير

كفايت نميكند بلكه نياز بعمل دارد و اينان چون بايمانشان عمل نكردند سزاوار پاداش نشدند.

(أَقِيمُوا الصَّلاةَ ....) نماز را با اركان و حدود و شرائط آن كه پيامبر اسلام بيان كرد انجام دهيد و آنچه خدا بر اموالتان قرار داده مطابق دستور پيامبر بدهيد.

(وَ آتُوا الزَّكاةَ ...) ناگفته بديهى است قرآن اجمالًا از واجبات نام ميبرد اما تفصيل و شرح آنها بعهده رسول اكرم و ائمه اطهار است همانطور كه قرآن ميگويد:(ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا)[١] (آنچه پيامبر آورد بگيريد و آنچه شما را از آن باز ميدارد ترك كنيد).

(وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ‌)- در جواب اينكه چرا در ميان همه افعال نماز فقط ركوع نام برده شده است سه وجه گفته‌اند.

١- چون خطاب متوجّه يهود است و آنان در نمازشان ركوع نداشتند لذا ركوع كه مخصوص نماز مسلمين است ذكر شده تا معلوم گردد كه امر، باقامه نماز اسلامى است.

٢- منظور از «ركوع» همان نماز است كه براى تأكيد با تغيير لفظ، دو باره بيان شده است و چون ركوع، اوّلين جزئى است از نماز كه ديده ميشود و براى ديگران معلوم ميگردد كه شخص در حال نماز است از اين جهت در مقام تعبير، بجاى نماز گفته شده است.

و ممكن است در همين وجه علاوه بر جنبه تأكيد قرينه و بيانى باشد بر اينكه مقصود از نماز، همان نماز معلوم شرعى است كه ركوع دارد نه آن نمازى كه خود آنها داشتند.

٣- ذكر ركوع با راكعان براى تشويق و وادار كردن مردم به نماز جماعت است.

(أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ ...)- شما اى دانشمندان يهود كه به نزديكان مسلمان خود

[١] آيه ٧ از سوره حشر.