ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٤٨ - ٥ - يادآورى نعمتها

كنيد و كتمان ميكند) كه در اينجا تعبير به ميثاق و پيمان شده است.

٢- عمل بتورات‌

حسن ميگويد: عهد خدا همان است كه فرمود:(خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ) (كتاب تورات را كه بشما داديم محكم بگيريد و آنچه در آن است حفظ كنيد).

٣- پيمانى كه از بنى اسرائيل گرفت‌

قتاده ميگويد: اشاره بهمان عهدى است كه خدا از بنى اسرائيل گرفت كه در ضمن اين آيه بيان شده است:(وَ لَقَدْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً وَ قالَ اللَّهُ إِنِّي مَعَكُمْ لَئِنْ أَقَمْتُمُ الصَّلاةَ وَ آتَيْتُمُ الزَّكاةَ وَ آمَنْتُمْ بِرُسُلِي)[١] (همانا خدا از بنى اسرائيل پيمان گرفت و از آنها دوازده بزرگ برانگيخت و خدا گفت: من با شمايم اگر نماز بپا داشته و زكات دهيد و بفرستادگان من ايمان آوريد).

٤- اوامر و نواهى الهى.

بعضى گفته‌اند عهد خدا همان واجبات و محرمات است.

٥- يادآورى نعمت‌ها.

همين ياد آوردن نعمت‌هايى كه بپدرانشان و يا خودشان داده است خود، عهدى است بر آنان كه ايجاب ميكند در مقام سپاسگزارى و شكر برآيند هم چنان كه بايد بعهد عمل نمود.

بيشتر مفسران همان قول او را پذيرفته‌اند كه قوى‌تر از همه است.

(وَ إِيَّايَ فَارْهَبُونِ‌)- از مخالفت عهد و پيمان من بيمناك باشيد.

ضمناً اين آيات بر سه مطلب دلالت دارد:

١- واجب بودن شكر نعمت و در حديث آمده است كه بيان نعمت‌ها، خود شكر است‌[٢].

[١] آيه ١٢ از سوره مائده( ٥)

[٢] التحدث بالنعم شكر.