تقوا و طهارت در یک ناحیه دیگر هم تأثیر دارد و آن ناحیه عواطف و احساسات است . که احساسات را رقیق‌تر و لطیف‌تر می‌کند . اینطور نیست‌ که آدم با تقوا که خود را از پلیدیها و کارهای زشت و کثیف ، از ریا و تملق ، از بندگی و کاسه لیسی دور نگهداشته ، ساحت ضمیر خود را پاک‌ نگهداشته ، عزت ومناعت و آزادمنشی خود را حفظ کرده ، توجهش به معنا بوده ، نه به ماده ، یک همچو شخصی نوع احساساتش با احساسات یک آدم‌ غرق در فحشاء و پلیدی و غرق در مادیات یکی باشد . مسلما احساسات او عالی‌تر و رقیق‌تر و لطیف‌تر است ، تأثرات او در مقابل زیبائیهای معنوی‌ بیشتر است ، دنیا را طور دیگری و با زیبائی دیگری می‌بیند ، آن جمال عقلی‌ که در عالم وجود است بهتر حس می‌کند .
گاهی این مسئله طرح می‌شود که چرا دیگر شعرائی مثل سابق پیدا نمی‌شود ؟ چرا دیگر آن لطف و رقت که مثلا در گفته‌های سعدی و حافظ هست امروز پیدا نمی‌شود ؟ و حال آنکه همه چیز پیش رفته و ترقی کرده ، علم جلو رفته و افکار ترقی نموده ، دنیا از هر جهت پیش رفته .

[١] سوره مائده ، آیه ١٦ : [ خداوند به سبب آن ، کسانی را که خشنودی‌ او را می‌جویند به راههای سلامتی هدایت می‌کند ، و به اذن خویش ایشان را از تاریکیها به سوی نور بیرون می‌برد ، و به راه راست هدایت می‌نماید ] .