جامعه در بسیاری از حالات مانند فرد است . از آنجمله آفت زدگی است . البته آفت اجتماع متناسب و مخصوص به خود اجتماع است . هر جامعه‌ای نیز یک نوع آفت مخصوص به خود دارد . آفتی که جامعه روحانیت ما را فلج‌ کرده و از پا درآورده است " عوام زدگی " است . عوام‌زدگی از سیل زدگی‌ ، زلزله‌زدگی ، مار و عقرب زدگی بالاتر است . این آفت عظیم معلول نظام‌ مالی ما است . روحانیت ما در اثر آفت عوام زدگی نمی‌تواند چنانکه باید ، پیشرو باشد و از جلو قافله حرکت کند و به معنی صحیح کلمه ، هادی قافله باشد ، مجبور است در عقب قافله حرکت کند . خاصیت عوام اینست که همیشه با گذشته و آنچه به آن خو گرفته پیمان بسته است ، حق و باطل را تمیز نمی‌دهد . عوام‌ هر تازه‌ای را بدعت یا هوا و هوس می‌خواند ، ناموس خلقت و مقتضای فطرت‌ و طبیعت را نمی‌شناسد ، از این‌رو با هر نوی مخالفت می‌کند و همیشه طرفدار حفظ وضع موجود است . ما هم اکنون می‌بینیم که عوام‌الناس به مسائلی جدی از نوع توزیع عادلانه‌ ثروت ، عدالت اجتماعی ، تعلیمات عمومی ، حاکمیت ملی و امثال این‌ مسائل که پیوند ناگسستنی با اسلام دارند و اسلام است که عنوان کننده این‌ حقایق و مدافع آنها است ، به آن چشم نگاه می‌کنند که به یک هوس کودکانه‌ . روحانیت عوام زده ما چاره‌ای ندارد از اینکه آنگاه که مسئله‌ای اجتماعی‌ می‌خواهد عنوان کند ، به دنبال مسائل سطحی و غیر اصولی برود