اینست که من امسال که این کتاب را خواندم خیلی خوشم آمد و بر ارادتم بر مرحوم حاجی نوری که مرد محدث بسیار متتبع متقی بوده و استاد مرحوم حاج‌ شیخ عباس قمی اعلی الله مقامهما بوده است افزوده شد . حاجی مرد بسیار متتبعی بوده و خود مرحوم حاج شیخ عباس و کسان دیگر اعتراف دارند که‌ پایه تتبعشان به استادشان نمی‌رسد . من کتابهای مهم ایشان را خوانده بودم‌ و از سابق به ایشان ارادتمند بودم ، اما انصافا خواندن این کتاب کوچک‌ برارادت من افزود . در مقدمه این کتاب از یکی از علماء هند با تجلیل نام می‌برند و می‌نویسند ایشان به من نامه‌ای نوشته و شکایت کرده از وضع روضه خوانی در هندوستان که روضه خوانهای اینجا زیاد دروغ می‌خوانند ، و از من خواسته‌اند کتابی در این زمینه بنویسم که جلو دروغگوئیهای آنها گرفته شود . بعد حاجی‌ اضافه می‌کنند و می‌نویسند این عالم هندی گمان کرده که فقط در هند روضه‌ خوانها دروغ می‌خوانند ، و در عتبات و ایران خبری از این دروغها نیست ، در اینجا همه روضه صحیح و معتبر می‌خوانند ! نمی‌داند که مرکز پخش روضه‌ دروغ اینجاها است و از اینجا به هند رفت است . این حرفی است که حاجی‌ نوری می‌گوید . بعد می‌گوید این هم تقصیر علما است که انتقاد و اعتراض‌ نمی‌کنند ، و " اگر اهل علم مسامحه نمی‌کردند و مراقب تمیز صحیح و سقیم و صدق و کذب گفتار این طائفه می‌شدند و از گفتن اکاذیب نهی می‌کردند ، کار خرابی به اینجا نمی‌رسید و به این حد بی‌باک و متجری نمی‌شدند و به این قسم‌ اکاذیب واضحه معلومه نشر نمی‌کردند و مذهب و حقه امامیه و اهلش به این‌ درجه مورد سخریه و استهزاء نمی‌شدند و این مجالس شریفه به این اندازه‌