حضرت باقر ( ع ) است ، در اول قرن سوم حضرت رضا ( ع ) ، در اول قرن‌ چهارم کلینی ، در اول قرن پنجم سید مرتضی یا شیخ مفید ، در اول قرن ششم‌ شیخ طبرسی صاحب مجمع البیان ، در اول قرن هفتم خواجه نصیرالدین طوسی ، در اول قرن هشتم علامه حلی ، در اول قرن نهم شهید اول ، در اول قرن دهم‌ محقق کرکی ، در اول قرن یازدهم شیخ بهائی ، در اول قرن دوازدهم مجلسی ، در اول قرن سیزدهم وحید بهبهانی ، در اول قرن چهاردهم میرزای شیرازی . اولا اینها بسیاریشان با اول قرنها درست وفق نمی‌دهد . خواجه طوسی را نمی‌توان مجدد اول قرن هفتم شمرد ، زیرا تولد خواجه در اوائل قرن هفتم‌ است و ظهور و نبوغش در نیمه قرن هفتم ، وفاتش در نیمه دوم آن قرن ( سال ٦٧٢ ) . و ثانیا چرا حضرت صادق ( ع ) جزء مجدذین شمرده نشود ؟ آیا فرصتی که نصیب ایشان شد کمتر بود از فرصتی که مثلا نصیب امام باقر ( ع ) شد ؟ و آیا علت اینکه آن حضرت از قلم افتاد جز اینست که با آن حساب‌ ساختگی جور در نمی‌آید ؟ در میان ائمه اطهار علیهم السلام دو نفرشان بیش‌ از دیگران باید " مجدد " شمرده شوند : امام حسین و امام صادق علیهما السلام . هر کدام از این دو بزرگوار از جنبه خاصی توفیق تجدید و احیاء پیدا کردند . ولی چون با آن حساب ساختگی جور نمی‌آمده ، از قلم افتاده‌اند . همچنین بسیاری از علماء را جزء مجددین حساب کرده‌اند و بسیاری از علماء دیگر را حساب نکرده‌اند و حال آنکه آن حساب نکرده‌ها که گناهشان این بوده‌ است که در وسط قرن بوده‌اند احیانا بیشتر خدمت کرده اند . مثلا شیخ طوسی‌ اینجا از قلم افتاده است