٦١١٩.الكافى ـ به نقل از ابو طالب قمى، از مردى ـ: [به امام صادق عليه السلام ] گفتم : آيا خداوند، بندگان را بر انجام دادن گناهان، وادار ساخته است؟ فرمود: «نه» . گفتم : آيا كار را به خودشان وا نهاده است؟ فرمود: «نه» . گفتم : پس چگونه است؟ فرمود: «لطفى است از جانب پروردگار تو ميان آن دو» .

٦١٢٠.الكافى ـ به نقل از حسن بن على وشّاء ـ: از امام رضا عليه السلام پرسيدم: آيا خداوند، كار را به بندگان، واگذار كرده است؟ فرمود: «خداوند، برتر از آن است» . گفتم : آيا آنان را بر انجام دادن گناهان، وادار نموده است؟ فرمود: «خداوند ، دادگرتر از آن است» و سپس فرمود: «خداوند فرمود: اى فرزند آدم! من به نيكى هاى تو از خودت شايسته ترم ، و تو به بدى هايت از من سزاوارترى . گناهان را به خاطر نيرويى كه من در اختيار تو گذاشتم ، انجام دادى » .

٦١٢١.عيون أخبار الرضا عليه السلام ـ به نقل از ابراهيم بن ابى محمود ـ: از امام رضا عليه السلام پرسيدم: ... آيا خداوند عز و جل بندگانش را بر انجام دادن گناهان، وادار مى كند؟ فرمود: «[خير ؛] بلكه آنان را مخيّر مى كند و به ايشان مهلت مى دهد كه توبه نمايند» . گفتم : آيا بندگانش را به چيزى كه در توانشان نيست، موظّف مى كند؟ فرمود : «چه طور اين كار را مى كند ، در حالى كه مى فرمايد: «و خدا بر بندگان [ خود ]، ستمكار نيست» » .