٦٤٥٦.امام باقر عليه السلام : وقتى اين آيه نازل شد: «هر كس بدى كند، در برابر آن، كيفر مى بيند» ، بعضى از اصحاب پيامبر خدا گفتند: آيه اى از اين، سخت تر نيست. پيامبر خدا به آنان فرمود: «آيا در كارِ دارايى هايتان و خودتان و فرزندانتان گرفتار نشده ايد؟». گفتند: چرا. فرمود: «خدا به خاطر همان، براى شما نيكى ها مى نويسد و با آن، گناهان را محو مى كند».

٦٤٥٧.امام باقر عليه السلام : خداوند عز و جل هر گاه بخواهد بنده اى را كه گناهى كرده است، اكرام نمايد، او را به بيمارى مبتلا مى كند، و اگر چنين نكند، او را به نيازمندى مبتلا مى سازد، و اگر چنين نكند، مرگ را بر او سخت مى گيرد تا بدين وسيله، آن گناه را جبران نمايد. خداوند، هر گاه بخواهد بر بنده نيكوكارش آسان بگيرد، بدنش را سالم مى گرداند، و اگر چنين نكند، روزىِ او را فراوان مى كند، و اگر چنين نكند، مرگ را بر او آسان مى گيرد تا بدين وسيله، نيكى را جبران نمايد.

٦٤٥٨.تفسير القمّى ـ به نقل از اصبغ بن نباته ـ: از او (امام على عليه السلام ) شنيدم كه مى فرمود: «من به شما سخنى مى گويم كه شايسته است هر مسلمانى، آن را به خاطر بسپارد». سپس رو به ما كرد و فرمود: «خداوند در اين دنيا بنده مؤمنى را كيفر نمى دهد، جز اين كه بردبارتر و بزرگ تر و بخشنده تر از آن است كه در روز رستاخيز، او را دوباره كيفر نمايد و [نيز] خداوند در اين دنيا، [گناه ]بنده مؤمنى را نمى پوشاند و از آن در نمى گذرد، جز اين كه بزرگ تر و نيكوتر و گرامى تر از آن است كه در روز رستاخيز، او را دوباره كيفر دهد». سپس فرمود: «گاهى خداوند، مؤمن را به گرفتارىِ بدنى يا مالى يا گرفتارى اى در فرزند يا خانواده اش مبتلا مى سازد» و سپس اين آيه را تلاوت فرمود: «و هر [ گونه ]مصيبتى به شما برسد، دستاورد خود شماست و البته [خداوند] از بسيارى در مى گذرد» .