٦٤٣٣.الدرّ المنثور ـ به نقل از ابو ادريس خولانى ـ: از عُبادة بن صامت درباره اين سخن خداوند پرسيدم: «و قطعاً غير از آن عذاب بزرگ تر ، از عذاب اين دنيا [ نيز ]به آنان مى چشانيم» . گفت: من از پيامبر خدا درباره اين آيه پرسيدم . فرمود: «گرفتارى ها و بيمارى ها و رنج ها، براى اسرافكار ، عذابى در دنيا هستند ، غير از عذاب آخرت» . گفتم : اى پيامبر خدا! اين بلاها در زندگى ما چه نقشى دارند؟ فرمود: «پاكى و پاكيزگى [از گناه]» .

٦٤٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه مؤمنْ بيمار شد و سپس خدا او را عافيت بخشيد، آن ، كفّاره گناهان گذشته اش و عبرت براى آينده اش خواهد بود ؛ ولى هر گاه منافقْ مريض شد و سپس عافيت يافت، به شترى مى ماند كه صاحبش او را بسته و سپس رهايش كرده است ، كه نمى داند چرا او را بستند و چرا رهايش كردند .

٦٤٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، هر كسى را به بلايى در جسمش گرفتار سازد، همان ، گناهان او را مى ريزد .