٦٣٩٤.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ، از پيامبر خدا ـ: موسى گفت : پروردگارا! بر بنده مؤمن خود در دنيا سخت مى گيرى . پس ، درِ بهشت براى موسى گشوده شد و به آن نگريست . [خدا] فرمود : «اى موسى! اين ، چيزى است كه براى او مهيّا ساخته ام» . موسى گفت : پروردگارا! به عزّت و جلالت ، سوگند ، اگر او را [حتّى ]بى دست و پا آفريده بودى و تا روز رستاخيز بر صورت كشيده مى شد ، ولى اين (بهشت) سرنوشت او بود، چنان بود كه هرگز رنجى نديده است . سپس موسى گفت : پروردگارا! به بنده كافرت در دنيا فراوانى مى دهى . پس براى موسى درى از جهنّم ، گشوده شد . و گفته شد : «اى موسى! اين ، چيزى است كه براى او مهيّا ساخته ام» . موسى گفت : پروردگارا! به عزّت و جلالت سوگند ، اگر تا روز رستاخيز ، همه دنيا براى او بود ، ولى اين (جهنّم) سرنوشت او بود، چنان بود كه هرگز خيرى نديده است .

٦٣٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه خداوند ، بهشتيان را به بهشت و جهنّميان را به جهنّم وارد كند ، مى فرمايد: «اى بهشتيان! «چند سال در زمين مانديد؟» » . مى گويند : «يك روز ، يا مقدارى از يك روز» . مى فرمايد: «در يك روز يا مقدارى از يك روز ، چه داد و ستد خوبى كرديد! رحمت من و خشنودى من و بهشت من [، ارزانىِ شما باد! ]هميشه و جاودانه در آن بمانيد» . سپس مى فرمايد: «اى دوزخيان! «چند سال در زمين مانديد؟» » . مى گويند : «يك روز ، يا مقدارى از يك روز» . مى فرمايد: «در يك روز يا مقدارى از يك روز، چه تجارت بدى كرديد! آتش من و جهنم و ناخشنودى من [ ، سزاى شماست]! در آن ، هميشه و جاودانه بمانيد» .