«يا ايُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما انْزِلَ الَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ انْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ» «١» اى پيامبر! آنچه ازسوى پروردگارت بر تو نازل شده، به‌طور كامل (به مردم) برسان، و اگر ابلاغ نكنى رسالت خدا را انجام نداده‌اى، و خداوند تو را (از خطرهاى احتمالى) مردم حفظ مى‌كند.
اگر سراسر قرآن را مورد مطالعه قرار دهيم خطابى اين‌گونه تهديد آميز به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نمى‌بينيم كه در صورت عدم ابلاغ اين مأموريت، رسالت الهى خويش را به انجام نرسانده‌اى! اين مى‌رساند مسأله‌اى كه بايد ابلاغ شود بسيار مهم و سرنوشت ساز بوده است، به حدى كه اصل دين و اكمال و ابقاى آن به اين مسأله وابسته است.
اينجاست كه مى‌بينيم وقتى رسول اكرم صلى الله عليه و آله در غدير خم على عليه السلام را به‌عنوان جانشين و ولى مسلمانان پس از خود معرفى مى‌كند، و از همگان براى آن حضرت بيعت مى‌گيرد. لحن قرآن صد در صد تغيير كرده، و در مقام تمجيد از پيامبر صلى الله عليه و آله و اهميت و ارزش كارى كه انجام داده است، خطاب به همه مسلمانان مى‌فرمايد:
«الْيَوْمَ اكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَ اتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتى‌ وَ رَضيتُ لَكُمُ الْاسْلامَ ديناً.» «٢» امروز دين شما را كامل كردم؛ و نعمت خود را بر شما تمام نمودم، و اسلام را به‌عنوان آيين (جاودان) شما پذيرفتم! به‌راستى، چگونه مى‌توان گفت كه ولايت و امامت مولا على عليه السلام و ساير ائمه معصومين عليهم السلام بهترين و ارزنده‌ترين نعمت الهى براى مسلمانان و بلكه براى بشريت نيست، در حالى كه مى‌بينيم بزرگترين و كاملترين دين الهى «اسلام» توسط آن، اكمال و اتمام پذيرفته است، و به عكس، بدون تحقيق و تثبيت آن، بزرگترين و آخرين رسالت الهى، يعنى رسالت پيامبر خاتم صلى الله عليه و آله از سوى خداوند ناقص و ناتمام اعلام شده است.
آرى، به راستى كه ولايت و امامت، ارزنده‌ترين نعمت الهى و اكمال دين است!