«فَإنَّ الْجِهادَ بابٌ مِنْ ابْوابِ الْجَنَّةِ فَتَحَهُ اللَّهُ لِخاصَّةِ اوْلِيائِهِ وَهُوَ لِباسُ التَّقْوى‌ وَدِرْعُ اللَّهِ الْحَصينَةُ وَجُنَّتُهُ الْوَثيقَةُ فَمَنْ تَرَكَهُ رَغْبَةً عَنْهُ أَلْبَسَهُ اللَّهُ ثَوُبَ الذُّلِّ وَشَمْلَةَ الْبَلاءِ وَدُيِّثَ بِالصِّغارِ وَالْقَماءَةِ ...» «١» جهاد درى است از درهاى بهشت كه خداوند آن را به روى دوستان خاص خود گشوده است. جهاد لباس تقوا و زره نفوذ ناپذير الهى و سپر محكم و مطمئن اوست، آن كس كه جهاد را ترك گويد خداوند بر اندام او لباس ذلّت و بلا مى‌پوشاند و او را در ديدگاه مردم خوار و ذليل جلوه مى‌دهد.
: ... وَاللَّهِ ما صَلُحَتْ دُنْياً وَلا دِينٌ إلَّا بِهِ (الجهاد). «٢» سوگند به خدا نه امر دنيا و نه امر دين جز به وسيله جهاد اصلاح نمى‌شود.
امام صادق (ع) از رسول خدا (ص):
«الْخَيْرُ كُلُّهُ فِى السَّيْفِ وَتَحْتَ ظِلِّ السَّيْفِ وَلا يُقيمُ النَّاسَ الَّا السَّيْفُ وَالسُّيُوفُ مَقاليدُ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ.» «٣» تمام خير در شمشير و زير سايه شمشير است و مردم را جز شمشير (به راه راست) وا نمى‌دارد. و شمشيرها كليد بهشت و دوزخ‌اند.
آثار جهاد جهاد يك تكليف واجب شرعى است و انجام آن موجب قرار گرفتن مجاهد در زمره اولياء خاص خداوند مى‌شود. علاوه بر آن، آثار و پيامدهاى ارزشمند ديگرى نيز دارد، از جمله:
١- گسترش حاكميت قوانين الهى؛ ٢- استقلال واقعى امّت اسلامى؛