وی درباره ادامه جنگ نیز افزود: «آن توان مناسب با نوع جنگ ما که اگر دیگر آخرش هیچ نتوانستیم از این طریق منظم پیش برویم، جنگ نامنظم می کنیم. آن، دیگر آخرین راه است و یک قدم جلوترش هم این عملیات های محدود است به عنوان یک استراتژی. آخرین قدم عقب نشینی ما در جنگ نامنظم شاید باشد.»

محسن رضایی در انتها مباحث خود را جمع بندی و چنین نتیجه گیری کرد:

«بنابراین خط کاری ما این است که به هر قیمتی شده، منتها سالمانه، و کاری که می کنیم به ثمر برسد، نه کاری که می کنیم درست خلاف این باشد.[١] یا ما جنگ و ادامه آن را قبول داریم و توان سازی برای جنگ را، پس توان سازی برای ما قداست دارد. پس نباید یک کاری بکنیم که در عمل این توان سازی نشود. چون ما در یک پیچیدگی سیاسی، نظامی قرار داریم، احتمال دارد که ما قدم هایی برداریم و نوعی عمل کنیم که خلاف عقیده و نیتمان نتیجه بدهد.

پس ما دراین زمینه که توانمان برای جنگیدن افزایش یابد ١٠٠درصد مُصِر هستیم و به هیچ وجه تسلیم فشارها نمی شویم. یک از این پس درمورد طرح هایی که ابهام و تردید هست، عمل نخواهیم کرد؛ یقینی هم که می گوییم، یقین غالب بچه هاست، وقتی شما اکثریت به یقین برسید برای ما معیار است.

ما بایستی برخورد کنیم، کشور را هل دهیم، فشار بیاوریم و... منتها به نوعی که این کارمان خلاف عقیده خودمان نشود.

مسئله دوم اینکه ما بایستی جنگ را متناسب با توانمان انجام بدهیم ما اگر بتوانیم یک قدم بیشتر برداریم، چون به سرعت عمل نزدیک است بایستی آن را برداریم.

پس باید جنگمان استمرار داشته باشد، همیشه باید در نبرد باشیم، همین عملیات های نفوذی، اینها را همیشه می شود انجام داد. حداقل استمرار عملیات های محدود، سپس عملیات های بزرگ تر و مسئله بعد سرعت؛ اگر عملیات فاو را ما بتوانیم الآن انجام بدهیم نباید بگذاریم دو ماه دیگر. اگر فکر می کنیم نمی شود انجام داد، ندهیم. دررابطه با عملیات های قدس [عملیات های محدود] اگر می بینید نمی شود، نکنید؛ بروید جای دیگر که بشود، چرا؟ برای اینکه زمان را از دست ندهیم.

همین جا [منطقه فاو] هم اگر برویم پای کار و به فکر هیچ چیزی نباشیم و بعد برویم، یا شکست بخوریم، این خلاف سرعت عمل است، یا اینکه برویم پای کار و نشود باز این خلاف سرعت است و اگر انجام ندهیم و هیچ عملی نکنیم، آن باز خلاف سرعت عمل است. اگر بتوانیم اینجا [فاو] را عمل کنیم، ولی انجام ندهیم ممکن است ما یک سال زمان را از دست بدهیم، ولی اگر برویم پای کار و برگردیم ممکن است شش ماه زمان از دست بدهیم.

از برادران می خواهم بنشینید و در بالابردن توان طرح بدهید... نکته دیگر اینکه روی عملیات محدود فکر کنید.»[٢]

[١] منظور از کار، توجیه مسئولان کشور به مشکلات و نیازهای جنگ است.

[٢] ٦. همان، صص ١٢٩ - ١٢٨.