تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٥ - نكته ملائكه در قرآن مجيد
انسان موزون بر مريم ظاهر شد: فَأَرْسَلْنا إِلَيْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِيًّا:
(مريم- ١٧).
در جاى ديگر به صورت انسانهايى بر ابراهيم و بر لوط ظاهر شدند (هود- ٦٩ و ٧٧).
حتى از ذيل اين آيات استفاده مىشود كه قوم لوط نيز آنها را در همان اشكال موزون انسانى ديدند (هود- ٧٨).
آيا ظهور در چهره انسان، يك واقعيت عينى است؟ يا به صورت تمثل و تصرف در قوه ادراك؟ ظاهر آيات قرآن معنى اول است، هر چند بعضى از مفسران بزرگ معنى دوم را برگزيدهاند.
٧- از روايات اسلامى استفاده مىشود كه تعداد آنها بقدرى زياد است كه به هيچ وجه قابل مقايسه با انسان نيست، چنان كه در روايتى از امام صادق ع مىخوانيم: هنگامى كه از آن حضرت پرسيدند آيا عدد فرشتگان بيشترند يا انسانها؟ فرمود:" سوگند به خدايى كه جانم به دست او است فرشتگان خدا در آسمانها بيشترند از عدد ذرات خاكهاى زمين، و در آسمان جاى پايى نيست مگر اينكه در آنجا فرشتهاى تسبيح و تقديس خدا مىكند" [١] ٨- آنها نه غذا مىخورند و نه آب مىنوشند، و نه ازدواج دارند، چنان كه در حديثى از امام صادق ع مىخوانيم:
ان الملائكة لا ياكلون و لا يشربون و لا ينكحون و انما يعيشون بنسيم العرش:
" فرشتگان غذا نمىخورند و آب نمىنوشند و ازدواج نمىكنند بلكه با نسيم عرش الهى زندهاند!" [٢] ٩- آنها نه خواب دارند نه سستى و غفلت چنان كه على ع در حديثى چنين
[١]" بحار الانوار" جلد ٥٩ صفحه ١٧٦ (حديث ٧) روايات فراوان ديگرى در اين زمينه نيز نقل شده است
[٢]" بحار الانوار" جلد ٥٩ صفحه ١٧٤ (حديث ٤).