تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٤ - نكته ملائكه در قرآن مجيد
(بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ) (انبياء ٢٦).
٢- آنها سر بر فرمان خدا دارند و هرگز معصيت او نمىكنند (لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ) (انبياء ٢٧).
٣- آنها وظائف مهم و بسيار متنوعى از سوى خداوند بر عهده دارند:
گروهى حاملان عرشند (حاقه- ١٧).
و گروهى مدبرات امرند (نازعات- ٥).
گروهى فرشتگان قبض ارواحند (اعراف- ٣٧).
و گروهى مراقبان اعمال بشرند (سوره انفطار- ١٠ تا ١٣).
گروهى حافظان انسان از خطرات و حوادثند (انعام- ٦١).
و گروهى مامور عذاب و مجازات اقوام سركشند (هود- ٧٧).
گروهى امدادگران الهى نسبت به مؤمنان در جنگها هستند (احزاب- ٩).
و بالآخره گروهى مبلغان وحى و آورندگان كتب آسمانى براى انبياء مىباشند (نحل- ٢) كه اگر بخواهيم يك يك از وظائف و ماموريتهاى آنها را بر شمريم بحث به درازا مىكشد.
٤- آنها پيوسته مشغول تسبيح و تقديس خداوند هستند، چنان كه در آيه ٥ سوره شورى مىخوانيم: وَ الْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْأَرْضِ:" فرشتگان تسبيح و حمد پروردگار خود را بجا مىآورند و براى كسانى كه در زمين هستند استغفار مىكنند".
٥- با اين حال انسان به حسب استعداد تكامل از آنها برتر و والاتر است تا آنجا كه همه فرشتگان بدون استثناء بخاطر آفرينش آدم به سجده افتادند و آدم معلم آنها گشت (آيات ٣٠- ٣٤ سوره بقره).
٦- آنها گاه به صورت انسان در مىآيند، و بر انبياء و حتى غير انبياء ظاهر مىشوند، چنان كه در سوره مريم مىخوانيم: فرشته بزرگ الهى به صورت