تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٥ - تفسير آنها راه فرار ندارند

مى‌گردد، به همين دليل اظهار ايمان در آن هنگام گويى از نقطه دور دستى انجام مى‌گيرد.

اصولا چنين ايمانى كه جنبه اضطرارى دارد، و به خاطر وحشت فوق العاده از عذابى است كه با چشم مشاهده مى‌كنند ارزشى ندارد، و لذا در آيات ديگر قرآن مى‌خوانيم" اينها دروغ مى‌گويند، اگر باز گردند همان برنامه‌ها را تكرار مى‌كنند" (انعام- ٢٨).

" تناوش" از ماده" نوش" (بر وزن خوف) به معنى بر گرفتن چيزى است، و بعضى آن را به معنى گرفتن با سهولت دانسته‌اند، يعنى آنها چگونه مى‌توانند به آسانى به چنين هدف دور دستى راه يابند؟.

نه تنها كافر شدند بلكه انواع اتهامات را به پيامبر اسلام و تعليمات او بستند و" در باره جهان غيب- عالم ما وراء طبيعت، و قيامت و نبوت پيامبر- داوريهاى نادرستى مى‌كردند و از نقطه دور دستى نسبتهايى به آن مى‌دادند" (وَ يَقْذِفُونَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ).

" قذف" چنان كه گفتيم به معنى پرتاب كردن چيزى است، و" غيب" جهان ما وراء حس است، و" مكان بعيد" به معنى نقطه دور دست است، و مجموعا كنايه لطيفى است از كسى كه بدون آگاهى و اطلاع در باره جهان ما وراء طبيعت قضاوت مى‌كند، همانگونه كه پرتاب كردن چيزى از نقطه دور دست كمتر به هدف مى‌خورد اين ظن و گمان و داورى آنها نيز به هدف اصابت نمى‌كند.