تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٦ - تفسير از باطل كارى ساخته نيست!

بعلاوه، او گواه حقانيت من است، چرا كه اينهمه معجزات و آيات بينات را او در اختيار من گذارده.

و به راستى برترين گواه اوست، چرا كه كسى كه حقايق را از همه بهتر مى‌داند، و از همه بهتر مى‌تواند ادا كند، و هيچ چيزى جز حق از او صادر نمى‌شود او بهترين گواهان است و او خداست.

*** با توجه به آنچه پيرامون حقانيت دعوت پيامبر ص گفته شد، در آيه بعد مى‌گويد: قرآن واقعيتى است انكار ناپذير كه از ناحيه خدا بر قلب پيامبر القا شده است" بگو پروردگار من حق را مى‌افكند كه او علام الغيوب است و از تمام اسرار نهان آگاه است" (قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَّامُ الْغُيُوبِ‌).

با توجه به اينكه" يقذف" از ماده قذف (بر وزن حذف) به معنى افكندن به نقطه دور دست، يا پرتاب كردن از راه دور مى‌باشد، براى اين آيه تفسيرهاى متعددى گفته‌اند كه با هم قابل جمع است:

نخست اينكه: منظور افكندن" حق" يعنى كتب آسمانى و وحى الهى بر قلوب انبياء و فرستادگان پروردگار است، چرا كه او به حكم" علام الغيوب بودن" قلبهاى آماده را مى‌شناسد و بر مى‌گزيند، و وحى را در آن مى‌افكند تا در اعماقش نفوذ كند.

و به اين ترتيب بى‌شباهت به حديث معروف" العلم نور يقذفه اللَّه فى قلب من يشاء"" علم نورى است كه خداوند به دلهاى كسانى كه بخواهد و شايسته ببيند مى‌افكند" نيست.

تعبير به علام الغيوب اين معنى را تاييد مى‌كند.

بعضى ديگر گفته‌اند منظور افكندن حق بر باطل و كوبيدن باطل به وسيله حق است، يعنى حق آن چنان نيرويى دارد كه تمام موانع را از سر راه خود