فلسفه تاریخ 2
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص

فلسفه تاریخ 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٤

" اما بدون سنتز هم مبارزه ابدی می‌شد . مزیت سنتز در بر عهده گرفتن‌ " آفهیبن " و فراتر رفتن است ، ضمن حفظ آنچه مورد تایید تز و آنچه‌ مورد انکار آنتی‌تز بود . (به عبارتی روشنتر : آنچه در هر یک از ایندو حقیقی یا به قول هگل واقعی بود . )چنین است که می‌بینیم حکومت سلطنتی‌ تسلیم انقلاب می‌شود و سپس حکومت انقلاب با بازمانده‌های حکومت سلطنتی‌ ترکیب می‌شود و حکومت امپراطوری را پدید می‌آورد . (ناپلئون افکار هگل را به راستی مسحور خود کرده بود . )(١ " )

مکانیسم جدل

. ١ مکانیسم اندیشه

همین جا باید خیلی توقف کرد . ما قبل از اینکه به بحث ماتریالیسم‌ تاریخی برسیم که اصل بحث ما آن است - الان داریم منطق هگل را می‌خوانیم .
مولف در ابتدا می‌گوید ما باید دو موضوع اصلی اندیشه هگل را به عقد یکدیگر در آوریم . آن دو موضوع اصلی ، یکی موضوع سه دوره تحول حیات است‌ که حیات در سه دوره تحول پیدا می‌کند : تولد ، رشد ، تنزل . زندگی بر این‌ اساس است که حیات اول تولد پیدا می‌کند ، بعد در یک مدتی رشد می‌کند ، بعد هم تدریجا تنزل پیدا می‌کند ، و اگر مرگ را یک مرحله جداگانه بدانیم‌ قهرا چهار مرحله می‌شود . مثلا انسان را در نظر بگیریم ، اول تولد پیدا می‌کند ، یک مدتی رشد می‌کند ، بعد یک مدتی رو به انحطاط می‌رود ، پایانش‌ هم مرگ است . حالا آن را ذکر نکرده . این یک چیزی است که گویا فکر هگل‌ را خیلی به خود مشغول کرده بوده ، سه دوره تحول حیات . می‌دانیم که این‌ سه دوره از مختصات حیات است . این خودش یک مساله مهم و جالب توجهی‌ است . در غیر حیات این‌طور نیست ، یعنی بیجانها سه دوره ندارند بلکه دو دوره دارند ، تولد و سپس تنزل . مثلا اگر آبی در عالم تکوین بشود ، همان‌ ساعت اول تولد آب ساعت تنزل آب هم هست ، یعنی این جور نیست که آب‌ یک مرحله رشدی را بخواهد طی کند . (البته تنزل هم در آن هست ، که حالا تنزل در آن هست یا نیست ،


[١] [ در پاورقی آمده است : هگل که در سال ١٨٠٦ پس از نبرد ینا (Iena) با ناپلئون ملاقات کرده بود، نوشت: " مشاهده تجلی روح عالم در یک شخص‌ و مشاهده اینکه فردی که اینجا در یک نقطه تمرکز یافته و بر اسب نشسته، دست خود را بر جهان می‌گسترد و بر آن تسلط می‌یابد چیز فوق‌العاده با شکوهی‌ است " ] .