فلسفه تاریخ 2
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص

فلسفه تاریخ 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٧

به وجود می‌آورد که پس من هم اگر بخواهم به هدفهای خودم برسم یگانه راه‌ تضاد و مبارزه است ، پس باید مبارزه کرد . این است که اینها از این‌ راه گفتند که این فلسفه فلسفه قدرت است . پس این هم یک راه دیگری‌ است که قهرا تعدیل می‌کند ، چون تا حد زیادی به انسان اصالت می‌دهد ، یعنی حالت دست بستگی [ نیست که ] همان‌طور که جبر به اصطلاح الهی می‌گوید ما صبر کنیم ، در خانه بنشینیم ببینیم قضا و قدر الهی چه برایمان پیش‌ می‌آورد ، او هم این‌طور [ بگوید که ] مساله تابع تکامل ابزار تولید است . تکامل ابزار تولید اگر بشود همه حوادث پیش می‌آید ، نشود هیچ کاری فایده‌ ندارد . تکامل ابزار تولید هم در اختیار من نیست ، جبری است ، خودبه‌خود است ، باید صورت بگیرد . بدیهی است که این شخص ، دیگر کاری نمی‌کند . ولی انسان وقتی فهمید که نه ، خود مبارزه هم نقشی دارد ، قهرا [ فعال ] می‌شود . اما همان‌طور که گفتیم ، این راه هم به آن راه منتهی می‌شود . باید قبلا این فکر برای انسان پیدا شده باشد که ابزار تولید که زیربناست و انسان و فکر انسان که روبناست ، روبنا می‌تواند اثری روی زیربنا بگذارد ، یعنی من‌ چون یک موجود بااراده با فکر هستم می‌توانم بروم همان تکامل تاریخ را تسریع کنم یا بروم خود ابزار تولید را تقویت کنم ، مثل اینکه بروم گاز موتور را بیشتر کنم ، یا بگوید چون تا ابزار تولید تکامل پیدا نکرده‌ سوسیالیزم اساسا تخیل محض است پس از این راه وارد می‌شوم . پس این‌ انسان است که روی آن اثر می‌گذارد . یا نه ، ابزار تولید در حد خودش‌ تکامل پیدا کرده(آن که از هگل در یک جا نقل کردیم) ، میان طبقات هم‌ تضاد پیدا شده ، ولی این تضاد تمایز ندارد . یعنی چه تمایز ندارد ؟ یعنی‌ مبان و روشن نیست ، در افکار مشخص نشده ، یعنی الان جامعه تقسیم شده به‌ طبقه برخوردار و طبقه محروم ، به طبقه استثمارگر و طبقه استثمارشده ، ولی‌ استثمارشده در حالی که استثمار شده است خودش توجه ندارد که استثمار شده‌ است ، یعنی به قول اینها خیال می‌کند اگر در این کارخانه کار می‌کند و روزی مثلا به پول ایران به او سی‌تومان می‌دهند این حداکثر ارزش کار اوست‌ ، نیروی کار او بیشتر از این ارزش ندارد و اگر این کارخانه میلیونها تومان درآمد دارد این به اصطلاح سود اضافی همه مال کارخانه است ، مال‌ سرمایه است ، به او مربوط نیست . ولی وقتی که ما به او فهماندیم که نه‌ ، اتفاقا سرمایه نمی‌تواند تولید سود کند و هر چه سود هست مال کار است( همین تزی