فلسفه تاریخ 2
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص

فلسفه تاریخ 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٤

کامل به روش استاد برلینی درست در جهت مخالف عمق افکار او قرار داشت‌ . هگل پنداره‌گرا بود ، مارکس با پذیرفتن همان مبانی منطقی مادیگرا شد .
اینچنین دگرگونی را چگونه می‌توان توضیح داد ؟ " [١] - مکانیسم اندیشه همان اصول سه گانه تصدیق و نفی و نفی در نفی بود .
اما گفت اگر این بخواهد در جهت عمل پیاده شود به مبارزه منتهی می‌شود .
مثلا اشتراک اولیه به عنوان یک تز در نظر گرفته می‌شود ، بعد سرمایه‌داری‌ باعث می‌شود که طبقات ایجاد بشوند و این ایجاد طبقات مخالفت می‌کند با نظام اشتراکی که آنتی‌تز می‌شود ولی یک خصوصیتی که در این هست این است‌ که یک مقداری وسائل و ابزار و صنایع پیشرفت می‌کند ، بعد این تز و آنتی‌تز با همدیگر آشتی می‌کنند در جامعه کمونیستی که آن جامعه کمونیستی‌ ضمن اینکه آن اشتراک اولیه را در بردارد صنایع و پیشرفتهای آن دومی را نیز در بردارد ، یعنی آنچه که واقعیت داشت در هر دو ، آندو را نگه‌ می‌دارد و آن تضاد را حل می‌کند . مارکس و انگلس هم می‌گویند تاریخ همین‌ مبارزات طبقاتی است .

. ٢ مکانیسم عمل

یکی از مسائل فوق‌العاده مهم در مارکسیسم همین مساله است که اینها می‌گویند مارکسیسم دانش عمل است ، دانش مبارزه است . یک حرفی به‌ مارکس نسبت داده‌اند ، مثل اینکه در این کتاب هم بود و خواندیم ، که‌ فلسفه نه تفسیر جهان است بلکه تغییر جهان است ، یعنی تفاوت میان این‌ فلسفه(یا این منطق ، چون بحث در منطق است ، بحث در جدل و دیالکتیک‌ است)میان این منطق و هر منطق دیگری این است که آن منطقها اگر هم منطق‌ باشند صرفا منطق اندیشه هستند ، یعنی طرز اندیشه کردن را به انسان‌ می‌آموزند ، فن اندیشیدن را به انسان می‌آموزند ، ولی این منطق ، این جدل ، این دیالکتیک فن عمل کردن را [ یاد می‌دهد ] ، آنهم عمل اجتماعی . به‌ عبارت دیگر - که این فصل ، فصل خیلی مهمی است گواینکه اینجا خیلی مختصر بیان کرده است - منطقهای دیگر نه تنها فن عمل را به انسان نمی‌آموزند بلکه احیانا چون


[١] همان ، ص . ٢٣