فلسفه تاریخ 2
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص

فلسفه تاریخ 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٤

و باید به آن توجه کرد این است : گفتیم که هگل خودش یک آدم ماتریالیست نبوده و بلکه او الهی بوده ولی مکتب الهی او یک نوع مکتب‌ الهی خاص است که بعضی او را آن‌طور که خودش خودش را الهی می‌داند الهی‌ می‌دانند و بعضی او را الهی نمی‌دانند ، ولی در مجموع الهی است . یک نکته‌ خیلی اساسی در فلسفه هگل که اصلا مبنا و ریشه فلسفه هگل است این است . ( این نکته در کتاب فلسفه هگل توضیح داده شده ، خوب هم توضیح داده شده‌ است . )هگل فلسفه خودش را از یک نقطه شروع کرد و آن نقطه این است : می‌گوید که فلاسفه همیشه به دنبال علت رفته‌اند و خدا را هم وقتی خواسته‌اند اثبات کنند به عنوان " علالعلل " و " علت نخستین " خواسته‌اند اثبات کنند . بعد هم ایراد می‌گیرد که نه ، ما اگر بخواهیم خدا را به [ عنوان ] علت نخستین و علالعلل اثبات کنیم دچار اشکال می‌شویم ، چون سوال‌ در خود علت نخستین می‌آید که چرا علت نخستین علت نخستین شده ، که این‌ را ما در علل گرایش به مادیگری طرح کرده‌ایم . می‌گوید - که این هم باز یک ریشه‌ای در افکار فلاسفه قبلی دارد - اصل علیت اصلی است که تقریبا محسوس است ، یعنی انسان همین‌قدر می‌داند اصل علیت وجود دارد اما نمی‌تواند منطقا آن را ثابت کند که چرا وجود دارد . مثلا ما می‌گوییم آب‌ در صد درجه حرارت تبدیل به بخار می‌شود و در صفر درجه حرارت تبدیل به یخ‌ می‌شود ، یعنی صد درجه حرارت را علت بخار شدن ، و صفر درجه حرارت را علت یخ بستن آب می‌دانیم . می‌گوید اگر از ما بپرسند چرا اینچنین است که‌ آب در صد درجه باید تبدیل به بخار بشود و در صفر درجه تبدیل به یخ ، می‌گوییم این را دیگر ما نمی‌توانیم برایش دلیل بیاوریم چون ما می‌بینیم‌ این‌طور هست . اگر اتفاقا عکس این می‌بود یعنی همیشه آب در صد درجه‌ حرارت تبدیل به یخ می‌شد و در صفر درجه تبدیل به بخار می‌شد ، باز همین‌طور بود که هست ، یعنی عقل ما نمی‌گوید منطقا باید اینچنین باشد . اینچنین‌ هست اما عقل نمی‌تواند بفهمد که منطقا هم باید اینچنین باشد یعنی خلافش‌ محال است . ولی یک باب دیگر ما داریم و آن باب دلیل است نه باب‌ علت ، یعنی یک چیز دلیل برای چیز دیگر است نه علت برای چیز دیگر . آنجاست که استنتاج می‌شود ، یعنی آنجا که ذهن چیزی را از چیز دیگر نتیجه‌گیری می‌کند . مثل این که شما می‌گویید که زاویه الف مساوی است با زاویه ب ، زاویه ب مساوی است با زاویه‌ج ، پس زاویه الف مساوی است‌ با زاویه‌ج . این " پس . . . " یک استنتاج منطقی و قطعی است ، یعنی‌ ذهن می‌فهمد