فلسفه تاریخ 2
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص

فلسفه تاریخ 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٩٢

فلسفی و جهانی(اصالت ماده)و چه از نظر ماتریالیسم تاریخی ، یعنی اینکه‌ تاریخ هویت و ماهیت اقتصادی دارد و به عبارت دیگر هویت و واقعیت‌ مادی دارد . فصل سوم تحت عنوان " فلسفه پرکسیس " آمده است . باید ریشه کلمه " پرکسیس " را به دست بیاوریم . این فلسفه را در واقع می‌شود گفت [ (فلسفه کار " یا به قول اینها " فلسفه عمل " یا بگویید " فلسفه‌ اصالت کار " . این فلسفه از این نظر یعنی از جنبه بخش پرکسیس ، فلسفه‌ اصالت کار و فلسفه اصالت عمل است در مقابل اصالت اندیشه . بنابراین ، این فلسفه یک فلسفه انسانی یعنی مربوط به انسان خواهد بود . ماتریالیسم یک نظریه بود راجع به جهان ، واقعیت جهان ، که در آنجا قائل به تقدم ماده شدند بر روح(روح به معنای اعم که اینها می‌گویند ، اینها خدا را می‌گویند روح) ، به معنی تقدم ماده بر روح و بر اندیشه و بر ایده مطلقا ، و به معنای اصالت ماده و تابعیت ایده و اندیشه . ماتریالیسم تاریخی مربوط به کل جهان نبود ، مربوط به واقعیت تاریخ بود و درواقع مربوط به واقعیت جریان اجتماع بشری ، یعنی جامعه بشر به عنوان‌ یک کل ، هویتش چیست ، واقعیتش چیست ، جوهر ذاتش چیست که باقی دیگر همه - اگر به تعبیرهای خودمان بخواهیم ذکر کنیم - به منزله اعراض و توابع‌اند نه به منزله هویت و ماهیت . آنجا بود که رسیدیم به این مساله‌ که ماهیت و هویت واقعی تاریخ ، اقتصادی است و به تعبیر دیگر مادی است‌ ، " ماهو " ی تاریخ مادی است و بنابراین هر چه غیر مادی است ، به‌ هویت و واقعیت و جوهر تاریخ بستگی ندارد ، به تعبیر خود اینها " روبنا " است . به تعبیر فلسفه‌های ما اینها عرض و ظواهر است ، مثل آنچه که‌ در عالم ماده می‌گویند که یک سلسله عوارض و ظواهر و فنومنها و پدیده‌ها می‌بینیم ، آن وقت " نومن " ها و ذاتها و واقعیتها چیست ؟ بحث روی آن‌ می‌کنند . اینجا درباره تاریخ ، آن واقعیت اصیل تاریخ را مادی دانستند و غیر آن را ، هر چه که معنویت است در هر شکلی ، چه فرهنگ ، چه دین و مذهب ، اخلاق ، هنر ، همه اینها را به منزله یک تابع دانستند ، که گفتیم‌ این در واقع باز برمی‌گردد بیشتر به جنبه گرایشهای انسانی ، گرایشهای‌ جامعه نه گرایشهای فرد ، برمی‌گردد به گرایشهای جامعه ، آن گرایشهای اصیل‌ جامعه که سایر گرایشها تابع اوست ، یا به تعبیر دیگر نیروی اصیل محرک‌ جامعه که سایر حرکتها تابع آن حرکت اولی و نیروی اولی است . اما در پرکسیس مساله انسان مطرح است . شاید بشود گفت که بیشتر جنبه‌ فردی