فلسفه تاریخ 2
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص

فلسفه تاریخ 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٨

خودش را توضیح می‌دهد ، ماده خودش خودش را خلق می‌کند(اینها تعبیراتی‌ است که می‌گویند) ، دیگر امکان ندارد ، چون شما دوباره آمدید سراغ اصل‌ علیت ، همین قدر که آمدید سراغ اصل علیت ، دیگر از آن ضرورتهای هگلی‌ کوچکترین نشانه‌ای باقی نیست . بعد باید توضیح بدهید . در خود همین کتاب‌ هم در یک جا می‌گوید به یک مرحله می‌رسد که اینها نتوانسته‌اند توضیح‌ بدهند و نمی‌توانند توضیح بدهند . وقتی ما می‌آییم در ماده ، دیگر آن مساله‌ ذهن و این حرفها نیست که عقل می‌گوید هستی مساوی است با نیستی . این‌ است که در طبیعت ، " شدن " وجود دارد . به قول شما " شدن " در طبیعت لازمه ترکیب هستی و نیستی است . قبول هم کردید . اولا ما می‌گوییم‌ این که هستی با نیستی ترکیب شده یعنی چه ؟ یعنی نیستی نتیجه می‌شود از هستی ؟ چگونه نتیجه می‌شود ؟ چرا یک هستی به نیستی منتهی می‌شود ؟ به چه‌ دلیل ؟ یعنی این ترکیب چرا صورت می‌گیرد ؟ چون مساله استنتاج که نیست ، مساله علیت است . شما می‌گویید از ترکیب اینها تازه " شدن " به وجود می‌آید . بسیار خوب ، شدن به وجود می‌آید . نفس این " شدن " یک وجودی‌ است ، یک موجودی است . خودش اول بحث است که آیا این موجود در وجود خودش [ نیازمند به علت است یا نه ؟ ] " شدن " یعنی حرکت . تازه باز بحث حرکت [ مطرح می‌شود . ] حرکت یک امر عینی خالص می‌شود نه یک امر ذهنی . همین قدر که یک امر عینی شد دوباره همه حرفهای فلاسفه قبل از هگل‌ از نو پیدامی‌شود که آیا حرکت نیازمند به محرک هست یا نیازمند به محرک‌ نیست ؟ یعنی باز ما برگشتیم به دوره قبل از هگل . پس هیچ کاری اساسا انجام نداد . این که اینها خیال کردند اگر این دستگاه دیالکتیک را به‌ کار بیندازند دیگر اساسا ماده نیازی به توجیه ماورائی ندارد ، همه‌ اشتباهات از این است که [ آن را به شکل نادرست ] از هگل گرفته‌اند . از هگل که گرفتند ، قسمتی از آن را که مربوط به کار هگل بوده دور ریختند ، قسمت دیگرش را باقی گذاشته‌اند ، در صورتی که این قسمت لازمه آن قسمت‌ بوده ، یعنی اگر ما فلسفه هگل را صحیح ندانیم - که صحیح نمی‌دانیم - نمی‌توانیم آن نیمه‌اش را دور بریزیم ، نیمه دیگرش را باقی بگذاریم . جزو دور ریختنی‌هایی که لازم بوده [ دور ریخته شود ] همان ضرورت منطقی‌ استنتاجهاست . دیگر ضرورت استنتاجی نیست . وقتی ضرورت استنتاج نباشد ، اصل علت و معلول است . وقتی اصل علت و معلول باشد سوال از علت‌ همیشه در جای خودش هست .