فلسفه تاریخ 2
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص

فلسفه تاریخ 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٧

انسان چگونه هنر را خلق می‌کند ؟ فراورده‌های سابق ذهنش به طور ساده در مخزن ذهنش جمع شده است ، اگر ذهنش قدرت خلاقیت داشته باشد از اینها صورتهای جدید و بدیع می‌آفریند . شاعر کارش همین است . یک نفر نقاش هم‌ می‌آفریند ، غیر از نقاشی که از طبیعت تقلید می‌کند که آن نوعی دیگر [ و ] عمل مکتسب است ، بلکه نقاشهایی که در مقابل رئالیستها [ قرار دارند . ] رئالیستها آنهایی هستند که طبیعت را تقلید می‌کنند . اینها را " سوررئال‌ " می‌گویند . این یک دستگاه ادراکی انسان است . انسان دستگاه عقلانی هم دارد و از یک عقل و اراده‌ای برخوردار است که حیوان از آن برخوردار نیست . ممکن است کسی بگوید ماهیت انسان را غریزه جنسی‌اش تشکیل می‌دهد(حرف‌ فروید همین است)یعنی همه چیز دیگر در واقع در خدمت این یک غریزه است‌ و حتی یک بچه شیرخوار هم اگر پستان مادر را دوست دارد و می‌مکد در واقع‌ همان جریان به قول او لبیدو است . ممکن است برای فرد انسان هم ماهیت اقتصادی قائل باشد و بگوید [ جامعه‌ ] در درجه دوم قرار گرفته است . ممکن است کسی برای حیات انسان ماهیت اقتداری قائل باشد ، بگوید اصلا آن نیروی اساسی که بر وجود انسان حاکم است برتری‌طلبی و قدرت‌طلبی است . مثل اینکه راسل چنین می‌گوید . نه ، او می‌گوید همه در عرض [ یکدیگر هستند . ] درواقع چند حیاتی‌ می‌داند . یکی از شاگردهای فروید - که با خودش هم خیلی مباحثه کرده - می‌گوید قویترین غریزه‌ای که بر انسان حاکم است برتری‌طلبی و شخصیت‌طلبی‌ است . عینا در فرد انسان همه این فرضیه‌ها می‌آید . می‌گوییم انسان دارای روح‌ واحد است ولی در روح انسان آن واقعیت اصلی چیست که باقی دیگر فرع است‌ ؟ ممکن است کسی بگوید که روح انسان هم خودش چند حیاتی است ، چند شعبه‌ مستقل است که هیچکدام بر دیگری تقدم ندارد . راسل این‌طور می‌گوید . او می‌گوید من نمی‌توانم حرف مارکس را تایید کنم برای اینکه می‌بینم که در مواردی غریزه جنسی همان قدر قوی است بلکه قویتر است از غریزه اقتصادی ، زیرا در فرد ما می‌بینیم که