فلسفه تاریخ 2
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص

فلسفه تاریخ 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢١٧

اختراع می‌شود ، یک راهی به دست می‌آوریم که با کار کمتر و هزینه کمتر کالای مرغوبتر به وجود می‌آوریم و در نتیجه می‌توانیم این کالای مرغوبتر را به قیمت ارزانتر به بازار ببریم ، آیا این منجر به شکست آن یکی می‌شود یا نمی‌شود ؟ قطعا منجر به شکست آن می‌شود . ولی آیا در اینجا یک جبری در کار است ؟ با اینکه قطعیت هست ولی آیا جبر در کار است ؟ یعنی انسانها نمی‌توانند با این جریان مبارزه کنند ؟ یعنی اگر هم بخواهند جنس‌ نامرغوبتر را به قیمت گرانتر بخرند و جنس مرغوب را به قیمت ارزانتر نخرند ، نمی‌توانند ؟ نه ، با اینکه می‌توانند ولی نمی‌کنند و لهذا اگر یک‌ وقتی یک جریان فوق‌العاده‌ای پیش بیاید ، مثلا جنس مرغوب ارزان مال خارج‌ باشد و جنس نامرغوب گران مال داخل باشد ، برای اینکه نفوذ خارجی را قطع‌ کنند تصمیم می‌گیرند جنس نامرغوب گران خودشان را مصرف کنند . در یک‌ چنین جریان فوق‌العاده‌ای انسانها این کار را می‌کنند ولی در غیر آن نمی‌کنند . اگر بگوییم چرا ، می‌گویند مگر دیوانه‌اند که بکنند ، نمی‌گویند اختیارش‌ را ندارند . در اینجا اگر [ از او سوال کنیم ، ] تایید می‌کند ، می‌گوییم‌ تو چرا جنس نامرغوبتر را به قیمت گرانتر نمی‌خری و جنس مرغوبتر را به‌ قیمت ارزانتر [ می‌خری ] ؟ می‌گوید مگر دیوانه‌ام ، [ نمی‌گوید ] اختیار ندارم ، یعنی عقلش حکم می‌کند که این کار را بکند . این قطعیت هم بر اساس اختیار است نه جبر . مساله جبر غیر از مساله اختیار [ و نخواستن ] است . انسانها به حکم اینکه عاقلند و به حکم اینکه با اراده هستند و به‌ حکم اینکه عقل می‌گوید همیشه راه سهلتر و آسانتر و باصرفه‌تر را طی کن ، یعنی عقل همیشه می‌گوید اگر می‌خواهی به مقصدی بروی اقصر فواصل را طی کن نه‌ اطول آن را ، به حکم عقل خودشان و به حکم اختیار خودشان اقصر فواصل را طی‌ می‌کنند و می‌روند. وقتی ما می‌گوییم " جنس مرغوبتر و به قیمت ارزانتر " یعنی اختیار اقصر فواصل . همین را به صورت مثال در می‌آوریم : یک‌ جاده‌ای از اینجا کشیده‌اند تا قم [ به طول ] ١٤٠ کیلومتر ، راهی پرپیچ و خم ، یک دفعه آمدند یک جاده مستقیم اتوبان کشیدند ، به جای ١٤٠ کیلومتر ١٢٠ کیلومتر ، بدیهی است که این راه آن راه را شکست می‌دهد . قطعی هم‌ پیش‌بینی می‌شود که آن راه متروک خواهد شد ، ولی آیا این معنایش این‌ است که جبر پیش آمده است ، دیگر انسانها مجبورند از این راه بروند ؟ نمی‌توانند در مقابل این جریان مبارزه کنند ؟ نه ، می‌توانند و نمی‌کنند . " می‌توانند و نمی‌کنند " غیر از " نمی‌توانند " است .