فلسفه تاریخ 2
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص

فلسفه تاریخ 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢١٦

و ملکه تقوا و ملکه عدالت است که ما او را " عادل " می‌خوانیم ، وقتی‌ که در مقابل یک گناه و یک پلیدی واقع می‌شود شک نداریم که پرهیز می‌کند ، ولی این معنایش این نیست که جبرا پرهیز می‌کند ، یعنی در یک مرحله‌ای‌ است که همیشه این کار را اختیار می‌کند نه آن کار را . نه این است که او چون با تقواست پس مجبور است ، نه ، تقوا برای او مناط اختیار است نه‌ مناط مجبور بودن . اینها خیال کردند که اگر ما برای انسان اختیاری قائل باشیم یعنی بگوییم‌ انسان قدرت دارد جلو تاریخ بایستد ، انسان مجبور است . آیا الان‌ انسانهای دنیا مجبورند که وضعی را که دارند حفظ کنند و به وضع سابق‌ خودشان برنگردند ؟ یعنی اگر مردم دنیا بخواهند تصمیم بگیرند که وضع تاریخ‌ را به همان وضع سابق برگردانند نمی‌توانند ؟ یک وقت ما می‌گوییم چنین‌ تصمیمی را مردم دنیا نمی‌گیرند ، این یک مساله است ، یک وقت مساله این‌ است که اگر هم بخواهند تصمیم بگیرند نمی‌توانند . جبر آن است . جبر آن‌ وقت است که اگر انسان بخواهد هم خلاف آن بکند نمی‌تواند ، نه اینکه اگر بخواهد می‌تواند ولی خودش نمی‌کند . می‌گوید مگر من دیوانه‌ام ؟ ! یک آدم‌ عاقل هرگز لباسهایش را نمی‌کند مکشوف‌العوره برود در خیابان ، ولی آیا نمی‌تواند ؟ این جبر است ؟ در مقابل یک جبر است که نمی‌تواند ؟ یا نمی‌کند ؟ انسان به حکم اینکه غریزتا کمال‌جو و جستجوگر است همیشه در جهت‌ کمال سیر می‌کند . اما این غیر این است که انسان نمی‌تواند خلاف این عمل‌ کند . ما در تاریخ ، چیزی نداریم که نظیر زلزله باشد ، چیزی نداریم که‌ نظیر آن ستاره‌ای باشد که به طرف زمین می‌آید که انسان اگر هم بخواهد نمی‌تواند [ جلوگیری کند . ] نه ، " اگر بخواهد نمی‌تواند " نیست ولی‌ نمی‌خواهد . بشر همیشه بهبود زندگی‌اش را می‌خواهد ، نه معنایش این است‌ که ضد بهبود و به اصطلاح بدبود زندگی خودش را دیگر نمی‌تواند بخواهد ، نمی‌تواند به سوی بدبود زندگی خودش حرکت کند ، نه ، می‌تواند ولی‌ نمی‌خواهد . آن ، مناط اختیار انسان است . پس چیزی که مناط اختیار است با مناط جبر نباید اشتباه شود . هیچ وقت‌ عوامل اقتصادی و هر عامل دیگری که شما در نظر بگیرید با اینکه قابل‌ پیش‌بینی است ، جبر نیست ، یعنی هر امری که حتی از روی اختیار هم قابل‌ پیش‌بینی است آن را با جبر نباید یکی دانست . یک مثال اقتصادی بزنیم . اگر ما یک کالایی تولید می‌کنیم که با کار زیادتر و هزینه بیشتر کالای‌ نامرغوب‌تر به وجود می‌آوریم ، بعد یک وسیله‌ای