فلسفه تاریخ 2
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
فلسفه تاریخ 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٤
یک روح بالخصوص است و مجموع یک جامعه یعنی یک حقیقت مرکب دارای چند روح . این خودش یک فرضیه است ، قابل رد هم نیست ، خیلی هم فرضیه قرص و محکمی است .
. ٢ هر تمدنی دارای یک روح مخصوص است
نظریه دیگر در مقابل آن نظریه تک ماهیتی - که این هم خیلی جالب توجه است این است : چه ضرورتی دارد که ما تمام جامعههای بشری را دارای ماهیت واحد بدانیم و بگوییم " جامعه بشری " ؟ فرض کنیم قبول کردیم که جامعه دارای یک حیات است نه چند حیات ، چه ضرورتی دارد که تمام بشر را یک جامعه حساب کنیم و برای همه هم یک جور حکم صادر کنیم ؟ نه ، جامعه بشری دارای تمدنهای متعدد است . این تمدنها گاهی در عرض یکدیگر بودهاند . مثلا در آن واحد تمدن یونان بود ، تمدن ایران هم بود ، تمدن مصر هم بود و هیچکدام هم بر دیگری حاکم نبود . و گاهی در طول تاریخ بودهاند . تمدنی میآید و میمیرد ، بعد تمدن دیگری به جای آن میآید . تمدن یونان میرود تمدن روم جانشین آن میشود . تمدن روم میرود تمدن اسلام جای آن را میگیرد . بعد تمدن جدید میآید جای آنها را میگیرد . حال چه مانعی دارد که بگوییم هر تمدنی دارای یک روح مخصوص است ؟ در جامعهشناسی این مطلب مطرح شده و لهذا میآیند میان تمدنها فرق قائل میشوند ، میگویند مثلا روح تمدن اسلامی چه روحی است ؟ ممکن است یک تمدن روحش روح مذهبی باشد ، یعنی در میان این نهادهای مختلف ، آن که حاکم بر همه است و به منزله روح است ، مذهب است و باقی دیگر به منزله عضو و تابع . فلسفه دارد ولی فلسفهاش تابع مذهب است . طب دارد ، طبش هم روح مذهب بر آن حکمفرماست . فیزیک دارد ، بر فیزیکش روح مذهب حاکم است . ریاضیات همینطور . هنر دارد ، شما میبینید باز مذهب در آن تجلی میکند . صنعت دارد ، در صنعتش مذهب تجلی میکند . بعضی از تمدنها را میگویند فلسفی است ، عقلانی است ، یعنی روحش روح عقلانی است . تمدن یونان را اینطور توصیف میکنند . میگویند تمدن یونان تمدنی است که آن هم مثل تمدن اسلامی دارای نهادهای مختلف است ، یعنی هنر دارد ، اخلاق دارد ، علم دارد ، صنعت دارد ، علوم متعدد دارد ، ولی روح حاکم بر این تمدن فلسفه است . دین هم دارد ولی دینش تابع