بعد صاحب کتاب جمله مبهمی می‌گوید که این جمله مبهم ابتدا ممکن است‌ ناظر به همین سخنی باشد که ما گفتیم ولی وقتی که دقت کنیم [ می‌بینیم ] نه ، ناظر به این سخن نیست ، ناظر به یک مطلب دیگری است . می‌گوید که‌ در مورد این خلقت خودبه‌خودی یا به قول مارکس تناسل خودرو - که معنای‌ این خودبه‌خودی و خودرو را فهمیدیم که روی چه نظری می‌گویند - تازه اینجا یک سوال بالاتری ظهور می‌کند ولی مکتب مارکس حتی از طرح این سوال‌ خودداری می‌کند . بعد خودش یک جواب خیلی مبهم پیچیده‌ای می‌دهد و رد می‌شود و آن این است : " در مورد این که بدانیم آیا مساله دوباره در یک سطح بالاتر ظهور نخواهد کرد ؟ (یعنی باز ایرادی بر این مکتب وارد نخواهد شد ؟ )یعنی این‌ نیروی مرموز که خود مولد عالم است از کجا ناشی می‌شود ؟ مکتب مارکس از طرح این سوال خودداری می‌کند یا به عبارت بهتر مساله را با همانند ساختن‌ این نیرو با خود ماده حل می‌کند . مادیگرایی این مکتب نیز در همین است . " این سوال ابتدا خیلی بی‌معنی به نظر می‌رسد . می‌گوید که سوال این است : این نیروی مرموز که خود مولد عالم است از کجا ناشی می‌شود ؟ اگر معنی این‌ سوال این است که عالم چیزی است و یک نیرویی در ماورا عالم است که‌ عالم را ایجاد می‌کند ، این همان چیزی است که اینها [ درباره‌اش سخن‌ گفته‌اند . مارکس ] گفت که عالم خودش خودش را خلق می‌کند . پس چیزی‌ بیرون نیست . ولی بعد که یک توضیحی می‌دهد معلوم می‌شود نه ، نظر عمیق‌تری‌ دارد ، می‌خواهد بگوید که در عالم ، فیلسوفان همیشه دو چیز تشخیص داده‌اند : ماده و قوه . قوه روی ماده عمل می‌کند . ما چه در ماده فیزیکی ، چه در ماده شیمیایی ، چه در ماده حیاتی ، در همه اینها قوه تشخیص می‌دهیم . ماده همین چیزی است که جرم دارد ، حجم دارد ، ما داریم می‌بینیم . این‌ چیزی که جرم و حجم دارد ، بعد یک اثر دارد . مثلا مغناطیس است ، می‌کشد . یا جاذبه است ، شما می‌گویید زمین نیروی جاذبه دارد . آیا ما می‌توانیم‌ نیروی جاذبه را ماده بدانیم ؟ نیروی جاذبه که خودش ماده نیست . هر ماده‌ای ، هر جسمی به تناسب جرم خودش و به تناسب فاصله‌ای که با جسم‌ دیگر