پیدا کند ، منجر به یک هرج و مرج و بحرانهایی می‌شود . همان‌طور که‌ سرمایه‌داری دچار یک نوع بحران در درون خودش می‌شود ، آزادی دچار یک نوع‌ بحران در درون خودش می‌شود که همان بحران منجر به یک دیکتاتوری می‌شود . ولی اینها چون می‌خواهند بگویند در عین حال آن نظام بعدی ، دیکتاتوری‌ای که‌ بعد می‌آید که دیکتاتوری به اصطلاح سوسیالیستی هست [ منافاتی با آزادی‌ ندارد ، ] می‌گویند " دیکتاتوری پرولتاریا " که آن دیکتاتوری در عین حال‌ عین آزادی است ، هم آزادی است هم دیکتاتوری ، هر دوی اینها در آن واحد هست . این هم توجیه تکامل .

داروینیزم و نظریه مارکس

اتفاقا این که این کتاب می‌گوید که این نظریه کارل مارکس ریشه‌ای در داروینیزم دارد ، این را خوب توضیح نمی‌دهد و باید گفت ریشه‌ای که در داروینیزم دارد ریشه ضعیفی است . البته این مقدار عرض کردیم که قبل از داروین خود هگل اساسا فلسفه‌اش فلسفه تکاملی است چون معتقد است که ما از مقوله بسیطتر به مقوله کاملتر می‌رسیم ، همین‌طور مقولات به سوی ترکب و پیچیدگی می‌روند . پس اصل نظریه تکامل را او هم قبول دارد . اصلا اساس‌ دیالکتیک هگل بر اصل تکامل است . اصل تبدیل کمیت به کیفیت را هم که‌ باز هگل خودش گفته بود . آن مثال را هم اولین بار هگل گفته است . بله ، داروین از یک طرف و نئوداروینیست‌ها از طرف دیگر تاییدی برای دو نظریه‌ هگل آوردند. البته اینها (مارکسیستها) هم به قول خودشان نظریه هگل را از جنبه ایده‌آلیستی به جنبه عینی و مادی [ سوق ] دادند . خود داروین فقط اصل‌ تکامل را در جانداران تایید کرد . در فلسفه داروین اسمی از " تبدیل‌ کمیت به کیفیت " نیست ، بلکه فلسفه داروین بر اساس تبدل تدریجی‌ انواع است ، چون آن اصول چهارگانه‌ای که داروین گفته است : اصل وراثت ، اصل تنازع بقا ، اصل انتخاب اصلح و اصل انطباق با محیط ، در هیچکدام از اینها اصل تبدیل کمیت به کیفیت نیست . بنابراین داروین فقط در تجربیات خودش ، در قلمرو جاندارها [ نظریه داد ] که