فلسفه تاریخ 2
 
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص

فلسفه تاریخ 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٦

راجع به تمدنها ، اگر تمدن شامل تمام جوانب زندگی انسان باشد و اینها با هم تناقض نداشته باشند و در یک مسیر سیر کنند حکم یک وجود واحد را دارند چنانکه در روایتی از پیغمبر ٩ وارد است : " مثل‌المومنین فی‌ تواددهم کمثل الجسد الواحد " . ما هنوز داریم نظریات را می‌گوییم . گفتیم که نظریه مارکسیسم این است‌ که تمدنها تک‌حیاتی هستند و یک روح بر همه آنها حاکم است و آن یک روح‌ حاکم هم اقتصاد است . حالا ، حرف سوم ما این است : حتی ممکن است کسی‌ آن دو مقدمه را قبول کند یعنی تمدن را تک‌حیاتی بداند ولی روح حاکم بر تمدن را اقتصاد نداند ، یعنی همه تمدنها را هم یکنواخت بداند ولی روح‌ حاکم بر آنها را اقتصاد نداند ، مثلا قائل باشد به اینکه چون بشر یک‌ موجود عاقل و با اراده است [ روح حاکم بر تمدنها ] عقل و اراده است . در واقع مثل اینکه [ روح حاکم ] نوعی فلسفه [ است ، ] نه فلسفه مصطلح به‌ آن معنا که به یونانیها بالخصوص نسبت می‌دهیم . می‌گوییم بشر به حکم‌ اینکه یک موجود عاقل شاعر آزاد هست ، همان‌طور که روح یک فرد را [ عقل‌ و اراده ] تشکیل می‌دهد [ روح جامعه را نیز عقل و اراده تشکیل می‌دهد . ] در روح یک فرد هم این مساله مطرح است . آیا عقل و اراده‌اش اصل است و باقی دیگر فرع ، یا اینکه نه ، عقل و اراده‌اش اصل نیست بلکه چیز دیگر اصل است . اتفاقا مساله را به این صورت طرح کنیم خیلی خوب است . آنچه‌ که ایشان طرح کردند و آنچه که شما طرح کردید سبب شد که من یک مساله‌ جدیدی را طرح کنم .

نهادهای مختلف در فرد انسان

اساسا ما بیاییم سراغ فرد . به جامعه کاری نداریم ، برویم سراغ فرد انسان ، انسان از آن جهت که انسان است ، یک فرد انسان . انسان وجودش‌ دارای نهادهای مختلف است . (در جامعه می‌گویند نهاد ، ما حالا در فرد هم‌ می‌گوییم نهاد ، قسمتهای مختلف . )انسان به دلیل اینکه نیازهای مختلف‌ دارد قهرا تمایلات و میلهای مختلف دارد . انسان در دستگاه ادراکی خودش‌ حواس دارد ، با حواس ادراک می‌کند . دستگاه تخیل دارد که به نوعی روی‌ فراورده‌های حواس خود عمل می‌کند و آن عمل مثلا در شکل ، زیبا کردن و زشت‌ کردن است که هنرها از اینجا پیدا می‌شود .