من را به خود جلب کرده بود و تدریجا یادداشتهای زیادی جمع کردم(شاید بعضی از آنها مکررات باشد)که اگر روزی اینها را جمع کنیم یک مطلب‌ فوق‌العاده عالی در این زمینه می‌شود . پس این حرف اینها حرف مفت است . راجع به پول ، آقای موئیزهس این‌ حرف را زده ، حرف درستی هم هست ، پول انسان را از خود بیگانه می‌کند یعنی خود انسان را می‌گیرد و خودش خود انسان می‌شود ، انسان آن را به جای‌ خودش خود می‌داند . پول‌پرستی معنایش همین است ، و شما هر پرستشی غیر از پرستش خدا را در نظر بگیرید انسان غیر خود را به جای خود نشانده است .

سخنان عرفا در این باب

این را در سیری در نهج‌البلاغه ظاهرا نوشته‌ام . از بس زیبا و عالی است‌ من فراموش نمی‌کنم . مولوی همین موضوع را خیلی عالی [ بیان کرده است . ] او در این موضوع خیلی بحث کرده است . یک جا یک تشبیه فوق‌العاده عالی‌ می‌آورد در زمینه اینکه انسان چگونه خود واقعی خودش را با خود مادی و جسمانی و بدنی خودش اشتباه می‌کند ، خیال می‌کند خودش همین بدن است . بعد یک روزی خواهد فهمید که هرچه خدمت می‌کرده به خود نبوده . مثلی‌ می‌آورد ، می‌گوید فرض کنید شخصی زمینی دارد ، مثل زمینهای امروز که آنها را فقط روی سند می‌شناسند نه روی نشانه‌ها . بعد به فکر ساختن این زمین‌ می‌افتد . به آنجا مصالح می‌فرستد ، فرض کنید مصالح امروز مثل آجر و آهن و سیمان می‌فرستد ، همچنین عمله و بنا و وسائل می‌فرستد . شروع می‌کند به‌ ساختن و یک ساختمان بسیار عالی در آنجا به وجود می‌آورد . آن روزی که‌ می‌خواهد به آن خانه منتقل بشود یکدفعه می‌بیند ساختمان را در زمین مردم‌ بنا کرده و زمین خودش آنجا خالی مانده است . چون از پیش خود این کار را کرده قهرا این خانه مال مردم است و تعلق به مردم دارد یعنی هیچ چیزی‌ از آن به او مربوط نیست . یا باید آن را به آقای همسایه واگذار کند یا فرض کنید بولدوزر بیاورد خراب کند . به هر حال برای او دیگر خانه‌ نمی‌شود . این را خیلی عجیب می‌گوید :

در زمین دیگران خانه مکن

کار خود کن کار بیگانه مکن

کیست بیگانه تن خاکی تو

کز برای اوست غمناکی تو