علل گرایش به مادیگری - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٨

می شود . علت مهم این کار آن است که دلایل منطقی و تعریفات علمی ، وجدانیات یا معتقدات پیشین این افراد را عوض نمی کند و احساس اینکه‌ در ایمان به خدا قبلا اشتباه شده و همچنین عوامل دیگر روانی باعث می‌شوند که شخص از نارسایی این مفهوم بیمناک شود و از خداشناسی اعراض و انصراف حاصل کند " [١] .
خلاصه سخن : چیزی که در برخی تعلیمات دینی و مذهبی مشاهده می‌شود و متأسفانه کم و بیش در میان خود ما هم هست این است که در ایام صباوت‌ مفهومی با مشخصات خاصی با نام و عنوان خدا به خورد کودک می‌دهند . کودک‌ وقتی بزرگ می‌شود و دانشمند می‌گردد ، می‌بیند چنین چیزی معقول نیست و نمی‌ تواند موجود باشد تا خدا باشد یا غیر خدا . کودک پس از آنکه بزرگ شد ، بدون اینکه فکر کند یا انتقاد کند که ممکن است مفهوم صحیحی برای آن تصور کرد ، یکسره الوهیت را انکار می‌کند . او خیال می‌کند خدایی را که انکار می‌کند همان است که خداشناسان قبول دارند . پس چون این ساخته شده ذهن‌ خود را که اوهام عامیانه برایش ساخته‌اند قبول ندارد ، خدا را قبول ندارد ، دیگر فکر نمی کند خدای به آن مفهوم را که او انکار می‌کند ، خداشناسان‌ نیز انکار دارند و انکار او انکار خدا نیست ، بلکه انکار همان است که‌ باید انکار کرد . فلاماریون در کتاب خدا در طبیعت می‌گوید : کلیسا به این‌ شکل خدا را معرفی کرد که : " چشم راستش تا چشم چپش شش هزار فرسخ‌ فاصله دارد " . بدیهی است افرادی که از دانش بهره‌ای داشته باشند - و لو بسیار مختصر - به چنین موجودی نمی توانند معتقد شوند .