طولی نکشید که این موج کاذب در هم شکست و روشن گشت که پوچ و بی اساس‌ است . جاذبه و کشش ماتریالیسم در عصر ما از ناحیه دیگر است ، از ناحیه‌ خاصیت انقلابی و پرخاشگری و مبارزه طلبی ای است که بدان معروف شده است‌ . امروز کم و بیش اینچنین در مغز جوانان فرو رفته است که یا باید خداپرست بود و مسالمت جو و عافیت طلب و ساکت و ساکن و بی تفاوت ، و یا باید ماتریالیست بود و متحرک و پرخاشگر و دشمن استعمار و استثمار و استبداد . چرا چنین اندیشه‌ای در مغز جوانان راه یافته است ؟ چرا ماتریالیسم به‌ آن خاصیت شناخته شده و مکتب الهی به این خاصیت ؟ از کجای ماتریالیسم ، آن استنباط می‌شود و از کجای مکتب الهی این ؟ پاسخ این پرسشها واضح است . لزومی ندارد که منطقا از ماتریالیسم ، آن‌ استنباط شود و از مکتب الهی این . جوان که با این استنتاجات منطقی سرو کار ندارد . جوان یک چیز می‌بیند و همان کافی است برای نتیجه گیری او . جوان می‌بیند که قیامها و انقلابها و نبردها و مبارزه‌ها را طرفداران‌ ماتریالیسم اداره می‌کنند و الهیون غالبا در جناح بی تحرکها و بی تفاوتها قرار دارند . برای جوان همین قدر کافی است که در قضاوت خود مکتب الهی‌ را محکوم و مکتب مادی را تأیید نماید . در حال حاضر قسمت عمده مبارزات قهرمانانه ضد استبداد و استثمار را افرادی رهبری می‌کنند که کم و بیش تمایلات ماتریالیستی دارند . بدون‌ تردید سنگر قهرمانی را تا حدود زیادی آنها