علل گرایش به مادیگری - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦

انکارها و بی اعتقادیها همشاگردی‌اش در درس خواجه قوام الدین عبدالله که‌ دیوان او را پس از مرگش جمع آوری کرد ، از او به عنوان " ذات ملک‌ صفات ، مولانا الاعظم السعید ، المرحوم الشهید ، مفخر العلماء ، استاد نحاریر الادباء ، معدن اللطائف الروحانیة ، مخزن المعارف السبحانیة " [١] یاد می‌کند و علت موفق نشدن خود حافظ به جمع آوری دیوانش را اینچنین‌ توضیح می‌دهد : " به واسطه محافظت درس قرآن و ملازمت بر تقوا و احسان و بحث کشاف‌ و مفتاح و مطالعه مطالع و مصباح و تحصیل قوانین ادب و تجسس دواوین عرب‌ ، به جمع اشتات غزلیات نپرداخت " [٢] .
این کیست که استادش قوام الدین عبدالله که حافظ سحرگاهان به درس او می‌رفته است " به کرات و مرات در اثنای محاوره ( به خواجه شمس الدین‌ حافظ ) گفتی که این " فراید فوائد " را همه در یک عقد می‌باید کشید . . . و آن جناب ( حافظ ) حوالت رفع ترفیع این بنابر ناراستی روزگار کردی . . . " [٣] .
این کیست که استاد دیگرش علامه بزرگ و محقق نامدار میر سید شریف‌ گرگانی " هرگاه در مجلس درسش شعر خوانده می‌شد می‌گفت به عوض این‌ ترهات به فلسفه و حکمت بپردازید . اما چون شمس الدین محمد می‌رسید ، علامه گرگانی می‌پرسید : بر شما چه الهام شده است ؟ غزل خود را بخوانید .
شاگردان علامه به وی اعتراض می‌کردند : این چه رازی است که ما را از سرودن شعر منع می‌کنی ولی به شنیدن شعر حافظ رغبت نشان می‌دهی ؟ و استاد در پاسخ می‌گفت : شعر حافظ همه الهامات و حدیث قدسی و لطایف حکمی و نکات