علل گرایش به مادیگری - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٨

" منظور از غیب معهود و شناخته شده [١] ، همان مراحل ابتدایی رشد انقلاب توحیدی و زمان انجام تحولات کمی است " .
خلاصه مدعی هستید که مقصود از ایمان به غیب که در قرآن آمده ، این است‌ که مؤمنین بدانند انقلاب مرحله پنهانی دارد و در آن مرحله مبارزه باید پنهانی باشد ، این مرحله مرحله‌ای است که نظام حاکم هنوز مسلط است و انقلاب مرحله رشد تدریجی را می‌پیماید تا تغییر تدریجی کمی تبدیل به تغییر کیفی دفعی شود ( اصل چهارم دیالکتیک ) و نظام جدید مستقر گردد و انقلاب‌ از مرحله غیب به مرحله شهادت برسد .
من سخنم این نیست که انقلاب مرحله غیب و شهادت دارد یا نه ، قطعا دارد . انقلاب اسلامی که برخلاف تصور شما انقلاب سر بود نه انقلاب شکم ، انقلاب انسانی و فطری بود نه انقلاب طبقاتی مرحله پنهان را در مکه طی کرد و مرحله آشکار را در مدینه . سخن من این است که آیا شما واقعا در وجدان‌ خودتان احتمال می‌دهید که منظور این آیه همین مطلب باشد ؟ آیا انقلابیون‌ عصر پیغمبر از قبیل سلمان و ابوذر و مقداد مفهومشان از ایمان به غیب‌ همین معنی بود ؟ آیا آنها در دوره مدینه موضوع ایمان به غیب را منتفی‌ شده تلقی می‌کردند ؟ ! شما در تفسیر جمله " « و با×خره هم یوقنون »" [٢] می‌گویید : " اینان به نظام برتر در مرحله شهادت انقلاب یقین دارند و می‌دانند که‌ این موضعگیریهای خاص و این روش انقلابی ، سرانجام آنان را به هدف خویش‌ که رسیدن به نظام برتر است ، می‌رساند . . " .
شما هر جا که نام دنیا آمده آن را با کلمه " زندگی پست‌تر " ترجمه‌ کرده‌اید ، که اصل ترجمه درست است ، ولی مقصود از زندگی