علل گرایش به مادیگری - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٠

در آستین جان تو صد نافه مندرج

و آن را فدای طره یاری نمی کنی

آبرو می‌رود ای ابر خطا شوی ببار

که به دیوان عمل نامه سیاه آمده‌ایم

از نامه سیاه نترسم که روز حشر با فیض لطف او صد از این نامه طی‌ کنم گوهر معرفت اندوز که با خود ببری که نصیب دگران است نصاب زر و سیم

تخم وفا و مهر در این کهنه کشتزار

آنگه عیان شود که بود موسم درو

مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو

یادم از کشته خویش آمد و هنگام درو

این کافر کیست که از طرفی مطابق تحقیق عمیق و کشف بزرگ شاعر سترگ‌ معاصر ( ! ) در بی اعتقادی کامل بسر می‌برده و همه چیز را نفی و انکار می‌کرده ، و از طرف دیگر در طول شش قرن مردم فارسی زبان از دانا و بی‌ سواد او را در ردیف اولیاء الله شمرده‌اند و خودش هم جا و بی جا سخن از خدا و معاد و انسان ماورایی آورده است . ما که کشف این شاعر بزرگ‌ معاصر ( ! ) را نمی توانیم نادیده بگیریم ، پس معما را چگونه حل کنیم ؟ من حقیقتا نمی دانم آیا واقعا این آقایان نمی فهمند یا خود را به نفهمی‌ می زنند ؟ مقصودم این است که آیا اینها نمی فهمند که حافظ را