کنند ، از اساس منکر خدا و هر معنی و مفهومی که از فکر خدا منشعب شود گشتند و به سوی ماتریالیسم رو آوردند . پیروان آنها که از نظر اجتماعی شیفته و فریفته آنها بودند ، تدریجا چنین فکر کردند که شاید اندیشه ماتریالیسم چنین معجزه‌ای دارد و چنین‌ افراد مبارز و پرخاشگری به وجود می‌آورد ، و حال آنکه آن افراد از ماتریالیسم نیرو نگرفته بودند ، بلکه این ماتریالیسم بود که از این افراد نیرو گرفت و اعتبار و حیثیت کسب کرد . علت گرایش آن افراد به‌ ماتریالیسم محاسن ماتریالیسم نبود ، بلکه مفاسدی بود که در دستگاههای به‌ اصطلاح مذهبی از جنبه‌های فکری ، اخلاقی ، علمی و اجتماعی پدید آمده بود . الان می‌بینیم که نوعی ارتباط تصنعی میان سوسیالیسم که مربوط است به وضع‌ اقتصادی و اجتماعی و سیاسی اجتماع و میان ماتریالیسم در نظر برخی کوته‌ نظران موجود است و حال اینکه هیچ ارتباطی نیست . در حقیقت ، به مقدار زیادی در عصر حاضر ماتریالیسم به واسطه پیوند دروغینی که با سوسیالیسم‌ پیدا کرده است ، حیثیت و اعتبار یافته است . البته نمی خواهیم مبالغه کرده باشیم ، نمی خواهیم ادعا کنیم که در حال‌ حاضر ماتریالیسم توانسته است تمام سنگرهای انقلاب و نوجویی و نوسازی و پرخاشگری را از دست الهیون بگیرد . مخصوصا در جهان اسلام این کلیت به‌ هیچ وجه صادق نیست . تاریخ نیم قرن اخیر مبارزات ضد استعماری در سرزمینهای اسلامی بهترین شاهد مدعاست و پیش بینی می‌شود که مسلمانان‌ بیدار دل تدریجا این سنگر را که بحق مال خودشان است تصاحب کنند . حتی‌ گفته می‌شود آنچه در جنوب شرقی آسیا می‌گذرد که اعجاب جهانیان را