عقیده ما خالی کردن این سنگر از طرف خداپرستان و همچنین اشغال این سنگر به وسیله پیروان مکتب مادی ، هر کدام علت جداگانه دارد . این سنگر از طرف خداپرستان آنگاه خالی شد که در مدعیان پیشوایی دینی ، روح عافیت طلبی پدید آمد . و به عبارت صحیح‌تر ، این پدیده از آن وقت‌ رخ داد که مردمی عافیت طلب و اهل زندگی روزمره و به تعبیر خود دین ، مردمی اهل دنیا ، به جای پیامبران و پیشوایان دینی نشستند و مردم به غلط ، اینها را که روحیه‌ای بر ضد روحیه پیامبران و امامان و تربیت شدگان‌ واقعی آنها داشتند و اگر تشابهی در کار بود اندکی در قیافه و لباس بود نماینده و مظهر و جانشین آنها دانستند . بدیهی است که اینها مفاهیم دینی را آنچنان توجیه کرده و می‌کنند که‌ تکلیفی برای خودشان ایجاد و ایجاب نکند و با عافیت طلبی کوچکترین تضاد و تصادمی نداشته باشد . دانسته و یا ندانسته مفاهیمی از دین را تغییر دادند و علیه خود دین به کار بردند . در شیعه مفهوم معقول و خردمندانه‌ای وجود دارد که هم قرآن آن را تأیید می‌کند و هم خرد ، و آن مفهوم " تقیه " است . تقیه عبارت است از تاکتیک معقول به کاربردن در مبارزه برای حفظ بهتر و بیشتر نیروها . بدیهی است که هر فردی ، چه از نظر جانش و چه از نظر امکانات اقتصادی‌اش و چه از نظر حیثیات اجتماعی‌اش ، برای جبهه‌ای که در آن جبهه‌ پیکار می‌کند یک نیرو است ، یک سرمایه است . حداکثر کوشش برای حفظ این نیروها و سرمایه‌ها باید به کار برده شود . چرا نیروها بی جهت هدر برود ؟ چرا قدرتها بی جهت ضعیف گردد ؟ باید جبهه هرچه بیشتر قوی و نیرومند بماند .