منصرف کرد ، مثلا امکان ندارد که بتوانیم همه افراد را برای همیشه قانع‌ کنیم که راضی شوند همه درها به رویشان بسته باشد و از آن کلید مرموز و جادویی به نام " پول " یا " ثروت " به عنوان یک شی‌ء پلید و منفور دوری گزینند . حالا اگر با نام خدا و با نام دین ، با این غرایز مبارزه شود ، اگر تحت‌ نام و عنوان دین ، تجرد و رهبانیت مقدس شمرده شود و ازدواج پلیدی ، اگر تحت آن نام و عنوان ، جهل موجب نجات معرفی گردد و علم سبب گمراهی ، اگر با آن نام و عنوان ، ثروت و قدرت و تمکن مایه بدبختی شناخته شود و فقر و ضعف و دستنارسی مایه سعادت و خوشبختی ، چه عوارضی دست می‌دهد ؟ انسانی را در نظر بگیرید که از طرفی تحت تأثیر جاذبه دینی و تلقینات‌ دینی است و از طرف دیگر تحت تأثیر جاذبه شدید این امور ، بالاخره یا این طرف را می‌گیرد یا آن طرف را و یا مانند بسیاری از مردم در کشاکش‌ این دو جاذبه گرفتار می‌شود ، از کسانی می‌شود که درباره‌شان گفته‌اند :

یک دست به مصحفیم و یک دست به جام

گه نزد حلالیم و گهی نزد حرام

روحیه مذبذب پیدا می‌کند : " « لا الی هؤلاء و لا الی هؤلاء »" . در واقع و نفس الامر ، یک بیمار روانی درست و حسابی می‌شود با همه عوارض و آثارش . کار دین و رسالت دین محو غرایز نیست ، تعدیل و اصلاح و رهبری و حکومت‌ و تسلط بر آنهاست . چون غرایز را نمی توان و نباید از بین برد ، قهرا در اجتماعاتی که با نام خدا و دین و مذهب برای نابودی غرایز قیام می‌کنند و خداپرستی را با زندگی ، متضاد معرفی