تشبثات " تحریف شخصیتها " است . کوشش دارند از راه تحریف شخصیتهای‌ مورد احترام ، اذهان را متوجه مکتب و فلسفه خود بنمایند .
یکی از شاعران به اصطلاح نوپرداز ، اخیرا دیوان لسان الغیب خواجه شمس‌ الدین حافظ شیرازی را با یک سلسله اصطلاحات که داستان " شدرسنا " را به یاد می‌آورد به چاپ رسانیده و مقدمه‌ای بر آن نوشته است . مقدمه خویش‌ را اینچنین آغاز می‌کند : " به راستی کیست این قلندر یک لاقبای کفرگو که در تاریک ترین ادوار سلطه ریاکاران زهد فروش ، در ناهار بازار زهد نمایان . . . یک تنه وعده‌ رستاخیز را انکار می‌کند ، خدا را عشق و شیطان را عقل می‌خواند و شلنگ‌ انداز و دست افشان می‌گذرد که : این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی وین دفتر بی معنی غرق می‌ناب‌ اولی . . . یا تسخیر زنان می‌پرسد :

چو طفلان تا کی ای زاهد فریبی

به سیب بوستان و جوی شیرم

و یا آشکارا به باور نداشتن مواعید مذهبی اقرار می‌کند که فی المثل :

من که امروزم بهشت نقد حاصل می‌شود

وعده فردای زاهد را چرا باور کنم؟

به راستی کیست این مرد عجیب که با این همه ، حتی در خانه قشری ترین‌ مردم این دیار نیز کتابش را با قرآن و مثنوی در یک طاقچه می‌نهند ، بی‌ طهارت دست به سویش نمی‌برند و چون به دست گرفتند همچون کتاب آسمانی‌ می‌بوسند و به پیشانی می‌گذارند ، سروش غیبی‌اش می‌دانند و سرنوشت اعمال و افعال خود را با اعتماد تمام بدو می‌سپارند ؟ کیست این " کافر " که‌ چنین به حرمت در صف پیغمبران و اولیاء اللهش می‌نشانند ؟ " [١] .
من اضافه می‌کنم : کیست این مرد که با " این همه " کفر گوییها و

[١] احمد شاملو : حافظ شیراز ( مقدمه ) ، ص ٢٥ و . ٢٦