علل گرایش به مادیگری
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص

علل گرایش به مادیگری - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣٠

نظریه الهیون نیست ، می‌گوید : " یکی از جدی ترین مشکلاتی که در عصر حاضر با علم روبرو است ، از این‌ حقیقت ناشی می‌شود که جهان ظاهرا رو به تحلیل می‌رود . به عنوان نمونه‌ می‌توان از عناصر رادیواکتیویته نام برد . این گونه عناصر به طور مداوم به‌ عناصر ساده تری تجزیه می‌شوند و هنوز فعل و انفعالی که در جهت عکس آن‌ برای از نوبه وجود آوردن عنصر مرکب صورت بگیرد ، شناخته نشده است .
البته این نکته مهمترین و مشکلترین جنبه تحلیل رفتن جهان نیست ، زیرا اگر چه ما فعل و انفعال دیگری در طبیعت سراغ نداریم که جریان عکس این‌ فعل و انفعال را نشان دهد ، با این حال ، می‌توانیم وجود چنان فعل و انفعالاتی را تصور بکنیم و ممکن نیز هست که در نقطه دیگری از جهان همچون‌ عملی صورت بگیرد . ولی هنگامی که به قانون دوم ترمودینامیک می‌رسیم ، با مشکل اساسی تری روبرو می‌شویم . در حالت کلی ، قانون دوم ترمودینامیک‌ می‌گوید که اگر اشیاء جهان به حال خود گذاشته شوند ، به بی نظمی می‌گراید و هیچ وقت سامان نخستین خود را باز نمی یابند . از اینجا چنین به نظر می‌رسد که روزی همه جهان وضع کاملا مرتبی داشته و هر چیز آن در محل مناسب‌ خود بوده . از آن وقت تاکنون بی نظمی هرچه بیشتر شده تا جایی که امروز هیچ عملی مگر یک تکان بسیار قوی نمی تواند نظم نخستین را باز گرداند " [١] .
راسل پس از توضیحاتی در این زمینه چنین به سخن خود ادامه می‌دهد : " . . . هر اندازه که در زمان هستی عالم به عقب سفر کنیم ، پس‌


[١] همان کتاب ، ص ٩٢ و . ٩٣