الفبای الهیات است . دیگر اینکه آقای راسل پنداشته که با انکار اصل علیت ، تنها ضربه‌ای که‌ بر پیکر علوم وارد می‌شود این است که نمی توانیم نتیجه تجربه‌های علمی خود را تعمیم دهیم ، زیرا تعمیم مورد تجربه نشده متکی به این اصل است که " علل یکسان در موارد یکسان به طور یکسان عمل می‌کنند " . غافل از اینکه با انکار اصل علیت حتی در مورد چیزی که همه جوانب آن را آزموده‌ایم نیز نمی‌توانیم در همان حدودی که آزموده‌ایم اطلاعی به دست آوریم ، زیرا اطلاع‌ حسی و تجربی ما از خارج نیز تابع قانون علیت است . اگر قانون علیت در کار نباشد چیزی عاید ما نمی شود . آقای راسل مکرر در کتاب جهان بینی خود این نظر را تأیید می‌کند که‌ فیزیک جدید به سوی بی قانون بودن جهان پیش می‌رود . اما مطلب اساسی این‌ است که قانون علیت ، قانون فیزیکی نیست ، قانون فلسفی است ، لذا فیزیک نه می‌تواند آن را اثبات کند و نه نفی . ولی آقای راسل به قانون‌ فلسفی مستقل از دست آورده‌های علوم اعتقاد ندارد و ناچار در این گردابها برای همیشه باید متحیر بماند . ما در پاورقیهای اصول فلسفه و روش رئالیسم - مقاله " پیدایش کثرت‌ در ادراکات " - درباره منشأ پیدایش مفهوم علیت و کیفیت انتقال ذهن‌ به این مفهوم و تصدیق به واقعیت آن ، بحث کرده‌ایم و خواننده را به آن‌ کتاب ارجاع می‌دهیم .

مفهوم آفرینش

از جمله سردرگمیهای غربی از ناحیه فلسفی ، که به مسأله