تفسير قرآن ناطق - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٤٤
( ٩٢ )
.خَلَقَكُمُ اللّه ُ أنْوارا فَجَعَلَكُمْ بِعَرْشِهِ مُحْدِقينَ حَتّى مَنَّ عَلَيْنا بِكُمْ فَجَعَلَكُمْ في بُيُوتٍ أذِنَ اللّه ُ أنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فيهَا اسْمُهُ .
.خداوند ، شما را [ به صورت ] نورهايى آفريد و گِرداگِرد عرش خود ، قرارتان داد تا اين كه به واسطه شما ، بر ما نعمت بزرگى عطا فرمود . پس شما را در خانه هايى قرار داد كه خداوند ، رخصت داده است كه بزرگ داشته شوند و نام وى در آن ها ياد شود .
توضيح واژه ها
عَرْش : تخت ؛ [١] در اين جا : مركز فرماندهى . مُحْدِق : فراگير ، احاطه گر . [٢] بُيُوت : جمع «بيت» ، به معناى خانه . تُرْفَعَ : بالا برده شود ، بزرگْ داشته شود ، ارجمندْ شمُرده شود . [٣]
شرح
اين عبارت ، اشاره اى ديگر به عظمت ذاتى اهل بيت عليهم السلام دارد . در اين بخش از «زيارت جامعه» ، زائرِ با معرفت به خاندان رسالتْ خطاب مى كند و مى گويد : خداوند ، شما را به صورت انوارى آفريد و محيط بر عرش خود ، قرار داد تا آن كه به وسيله شما ، بر ما منّت نهاد و شما را در خانه هايى نهاد كه اراده فرموده است كه برافراشته شوند و نام او در آنها ، ياد گردد . براى تبيين اين عبارت ، چند مطلب را به اختصار ، بررسى مى نماييم :
[١] «العرش : سرير الملك» (لسان العرب ، ج ٦ ، ص ٣١٣) . «مجلس الرحمن» (همان جا) .[٢] «أحدق : استدار» (لسان العرب ، ج ١٠ ، ص ٣٨) .[٣] «أن تُرفَع : أنْ تُعَظّم» (لسان العرب ، ج ٨ ، ص ١٣٠) .