در ميراث دعايى شيعه ، درخواست براى معرفتِ شهودى ، بويژه در دوران غيبت صغرا ، مشاهده مى شود . براى نمونه ، خواندن دعاى «اللّهُمَّ عَرِّفْنِى نَفسَكَ ...» [١] پس از هر نمازى ، سفارش شده است و در «مناجات شعبانيه» ، درخواست براى زُدودن حجاب ها را چنين زمزمه مى كنيم : إلهِى ! هَب لِى كَمالَ الإنْقِطاعِ إلَيكَ وَ أنِرْ أبصارَ قُلُوبِنا بِضِياءِ نَظَرِها إلَيكَ . [٢] خدايا ! از نهايتِ رَستن به سوى خودت ، بهره مندم ساز و دلمان را به روشنايىِ نگريستن در خويش ، روشن كن .

راه هاى رسيدن به محبّت خدا

احاديث ، راه رسيدن به محبّتِ برخاسته از معرفت شهودى را براى ما بيان كرده اند . مهم ترين راه ها براى رسيدن به محبّت خدا ، [٣] عبارت اند از :

١ . ذكر

ياد خدا و احساس حضور دائم الهى در دل ، بهترين راه براى رسيدن به محبّت خداوند است . از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمود : مَنْ أكثَرَ ذِكرَ اللّه ِ عز و جل أحَبَّهُ اللّه . [٤] هر كه خدا را بسيار ياد كند ، خداوند ، دوستش دارد . ذكر حقيقى ، ذكرى است كه از دل ، برخاسته باشد و آنچه تنها بر زبان جارى مى شود ، ذكر نيست . ذاكِر ، كسى است كه خود را در محضر خدا مى بيند : باش چو در مجلسى ، دل به خدا ، رو به خلق چون كه به خلوت روى ، روى و دلت سوى يار .

[١] . ر. ك : مصباح المتهجّد ، ص ٤١١ ، ح ٥٣٦ ؛ الكافى ، ج ١ ، ص ٣٣٧ ، ح ٥ .[٢] . الإقبال ، ج ٣ ، ص ٢٩٩ ؛ بحار الأنوار ، ج ٩٤ ، ص ٩٩ .[٣] . براى اطّلاع بيشتر ، ر . ك : دوستى در قرآن و حديث ، بخش دوم ، فصل سوم : اسباب محبوبيت نزد خدا .[٤] . الكافى ، ج ٢ ، ص ٥٠٠ ، ح ٣ ؛ بحار الأنوار ، ج ٩٣ ، ص ١٦٠ ، ح ٣٩ .