جمله «أيّدكم بروحه» ، به قسمتى از آيه ٢٢ سوره مجادله اشاره دارد كه خداوند مى فرمايد : «وَ أَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ . ايشان را به روحى از نزد خويش ، نيرومند گردانيد » . اضافه كلمه «روح» به «خدا» ، اضافه تشريفى است ؛ يعنى خداوند متعال ، برخى از اهل ايمان را به وسيله روحى كه منسوب به اوست ، تأييد مى فرمايد. اهل بيت عليهم السلام ، نمونه بارز كسانى هستند كه به وسيله روح الهى تأييد مى شوند . امّا مقصود از اين روح ، چيست؟ در تفسير «روح» در اين عبارت ، اين معانى قابل برداشت است : ١ . روح القُدُس ٢ . فرشته اى خاص ٣ . روح پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ٤ . نيرويى سرشار از توانايى و آگاهى . به نظر مى رسد كه معناى چهارم ، جامع همه معانى ياد شده است .

[١] «أيّده اللّه : أى قوّاه» (لسان العرب ، ج ١٥ ، ص ٤٢٢) .[٢] «الروح : النفس الّتى يحيا بها البدن» (العين ، ج ٣ ، ص ٢٩١) . «الرحمة» (لسان العرب ، ج ٢ ، ص ٤٦٢) .