باشد ، در حقيقت ، همه خير را براى او گِرد آورده است . و به عكس ، نشناختن اهل بيت عليهم السلام ، موجب عدم دستيابى به توحيد و معرفت خداوند متعال است ، چنان كه از امام رضا عليه السلام روايت شده كه فرمود : مَن عَرَفَهُم فَقَد عَرَفَ اللّه َ وَ مَن جَهِلَهُم فَقَد جَهِلَ اللّه َ . [١] هر كه ايشان (اهل بيت) را شناخت ، خداوند را شناخته است و هر كه ايشان را نشناخت ، خداوند را نشناخته است .

اعتبار «زيارت جامعه»

نكته ديگرى كه پيش از آغاز شرح «زيارت جامعه» ، قابل توجّه است ، ميزان اعتبار آن و چگونگى استنادش به امام هادى عليه السلام است .

راه هاى اثبات صحّت حديث

به طور كلّى ، از چهار راه مى توان استناد سخنى را به پيامبر صلى الله عليه و آله و امامان عليهم السلام ثابت كرد :

١ . تواتُر

تواتر ، بدين معناست كه در هر طبقه روايى (طبق اصطلاح رجالى آن) ، راويان خبر به تعدادى باشند كه هماهنگى آنان در گزارش غير واقعى حديث ، عادتا امكان پذير نباشد و اطمينانْ حاصل شود كه در ارائه گزارش ، خطايى صورت نگرفته است .

٢ . گردآورى قرائن

اثبات صحّت حديث از راه گِردآورى قرائن ، بدين معناست كه هر چند گزارش ها در حدّى يقين آور نباشند ، ليكن قرائن مختلفى كه حكايت از درستى گزارش (روايت) دارند ، به قدرى باشند كه براى محقّق ، به صدور روايت و صحّت آن ،

[١] براى آشنايى با بركات شناخت اهل بيت عليهم السلام و ضرر و زيان هاى ناشى از نشناختن آنها ، ر . ك : اهل بيت عليهم السلام در قرآن و حديث ، بخش دوم : شناخت اهل بيت عليهم السلام .[٢] الأمالى ، صدوق ، ص ٣٨٣ ، ح ٩ .[٣] الكافى ، ج ٤ ، ص ٥٧٩ ح ٢ .