صراط ، واژه اى پُركاربرد در فرهنگ دينى است و بر مسلمانان ، واجب است كه روزانه ، ده بار هدايت به «صراط مستقيم» را از خداوند ، درخواست كنند . [٣] اين واژه ، اگر چه به معناى راه وسيع و آشكار است ؛ امّا وراى معناى لغوى ، مفهومى نمادين دارد و به مفاهيم بلندى همچون اسلام ، بندگى خدا ، معرفت ، محبّت الهى و شناخت اهل بيت عليهم السلام ، اشاره مى كند . بنا بر اين ، مفهوم صراط را بايد از قرآن و روايات ، جستجو كرد كه به آن خواهيم پرداخت . واژه «أقوَم» در اين عبارت ، صفتِ صراط است و به معناى مستقيم و صحيح تر بوده و برگرفته از فرهنگ قرآنى است . قرآن ، كتابى است كه مردم را به راه استوار ، هدايت مى كند : «إِنَّ هَـذَا الْقُرْءَانَ يَهْدِى لِلَّتِى هِىَ أَقْوَمُ . [٤] همانا اين قرآن ، به آيينى درست تر [ و استوارتر ] ، راه مى نمايد» .

[١] «الصراط : الطريق» (معجم مقاييس اللّغة ، ج ٣ ، ص ٣٤٩) . «الطريق الواضح» (المحرر الوجيز ، ج ١ ، ص ٧٤) .[٢] «أقوم ... أي أعدل» (لسان العرب ، ج ١٢ ، ص ٥٠٥) . «قِوام كلّ شى ء : ما استقام به ... قويم أى مستقيم» (همان ، ص ٥٠٣ ـ ٥٠٤) .[٣] . در نمازها : «إهدِنا الصراط المستقيم» .[٤] . سوره اسرا ، آيه ٩ .