امامان عليهم السلام در روايات متعدّدى با وصف «اركان توحيد» ، نامُ بردار شده اند. در روايتى از امام سجّاد عليه السلام آمده: نَحنُ أركانُ تَوحِيدِهِ . [١] ما رُكن هاى يكتا دانستن اوييم. و مانند همين تعبير ، از امام باقر عليه السلام نقل شده است : نَحنُ أركانُ الإيمانِ و نَحنُ دَعائِمُ الإسْلامِ . [٢] ما ستون هاى ايمان هستيم، و ما پايه هاى اسلام هستيم . بر پايه روايتى ، امام رضا عليه السلام ، براى سلامت وجود مقدّس امام زمان عليه السلام ، دعايى را به شيعيان آموزش داده كه در قسمتى از آن ، اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله را چنين توصيف فرموده است : فَإنَّهُمْ مَعادِنُ كَلِماتِكَ و خُزّانُ عِلمِكَ وَ أركانُ تَوحِيدِكَ . [٣] همانا ايشان ، معدن هاى كلمات تو و خزانه داران دانش تو و اركان يكتا دانستن تو هستند . در تمام روايات پيشين، اعتقاد به ولايت، پايه ايمان و يكتاپرستى است و چنانچه خاندان ولايت ، در جامعه حاضر نباشند، جامعه ايمانى ، فرو خواهد ريخت و ايمان ، از جامعه ، رَخت برخواهد بست. آثارِ كلمه توحيد ، وقتى در جامعه هويدا خواهد شد كه امامان عليهم السلام به جايگاه اصلى خود ، باز گردند و مردم ، ولايت ايشان را با جان و دل ، پذيرا گردند تا راه هاى شرك و توحيد را به خوبى در يابند و از رفتن به كژراهه هاى شرك ، خوددارى كنند .

[١] معانى الأخبار ، ص ٣٥ ، ح ٥ .[٢] كمال الدين ، ص ٢٠٦ ، ح ٢٠ .[٣] مصباح المتهجّد ، ص ٤١١ .